με τη μεζούρα γίνονται οι δουλειές

.

Μη με μετράς ρε Σωτήρη να χαρείς! Νιώθω λες και μου παίρνουν μέτρα για φέρετρο!

Και πως θα γίνει να το φτιάξουμε το κουστούμι κυρ Αντώνη, μου λες; απαντούσε ο Σωτήρης ο ράφτης της γειτονιάς. Με το μάτι δεν γίνονται τα σακάκια, ούτε τα παντελόνια. Με το μάτι! ναι με το μάτι! απαντούσε ο κυρ Αντώνης αγανακτισμένος. Τι στο καλό, τόσα χρόνια ράβεις, τόσα χρόνια με ξέρεις και σε ξέρω, τι θες και μου παίρνεις συνέχεια μέτρα?

Ναι, αλλά μπορεί να πάχυνες ή να έχασες κιλά, έλεγε ο Σωτήρης. Σιγά μη μπήκα και στο πλύσιμο, διαμαρτυρόταν ο κυρ Αντώνης. Ναι, αλλά κοίτα και τον μπάρμπα Στέλιο που έρχεται κάθε μέρα και του παίρνω καινούρια μέτρα, τι καλά που είναι ραμμένος. Πόσο ταιριαστά του είναι τα κοστούμια του!

Ο μπάρμπα Στέλιος, μπορεί να είναι ψωνισμένος με το μέτρημα, συνέχιζε ο κυρ Αντώνης απτόητος. Γουστάρει να τον μετράνε, να ξέρει που βρίσκεται, να φέρεται ανάλογα. Σου λέει, αν είμαι χοντρός να το ξέρω, να φέρομαι σαν παχύδερμο, αν είμαι λεπτός να είμαι ευγενικός και με τρόπους. Ξέρω γω, τι κουβαλάει στην κούτρα του ο καθένας? Αφού και στον δρόμο αν τον συναντήσεις, πάντα μετά την καλημέρα θα σε ρωτήσει όλο αγωνία, λες να φοράω σακάκι νούμερο 2 σήμερα? Ολα έχουν ένα όριο βρε Σωτήρη. Εγώ, πες το ιδιοτροπία μου, δεν θέλω να με μετράνε, σκασίλα μου αν φοράω μεγαλύτερο ή μικρότερο νούμερο απ’ τον μπάρμπα Στέλιο, ή τον κυρ Δημήτρη της Παναγιώταινας. Αλλά, όταν με κοιτάζουν και με κόβουν με το μάτι να δουν που στέκομαι, μου ανάβουν τα λαμπάκια! Δεν θέλω ρε παιδί μου, πως να στο πω! Και μου ‘ρχεσαι μετά και εσύ με τη μεζούρα να πάρεις κι άλλα μέτρα. Φτάνει ρε Σωτήρη φτάνει. Φτάνει που μετράω τα ψιλά να βγουν για μια φρατζόλα ψωμί, μη με μετράτε άλλο!

Στριμμένος που ‘σαι αδερφέ μου, έλεγε ο Σωτήρης. Αντε φύγε από δω και παίρνε απ’ τα έτοιμα. Ο κυρ Αντώνης έφυγε φουρτουνιασμένος, χτυπώντας πίσω του την πόρτα. Λίγο μετά, μπήκε ο μπάρμπα Στέλιος στο ραφείο. Τι έπαθε ο κυρ Αντώνης και ξεφυσάει; ρώτησε. Τίποτα μπάρμπα Στέλιο, τον καθησύχασε ο Σωτήρης, ζηλεύει να δεις που είσαι πιο λεπτός απ’ αυτόν. Και φούσκωνε όλο καμάρι ο μπάρμπα Στέλιος, και παράγγελνε μερικά κουστούμια ακόμα, και έκανε χρυσές δουλειές ο Σωτήρης.

Advertisements

~ από isisveiled στο Αύγουστος 1, 2008.

3 Σχόλια to “με τη μεζούρα γίνονται οι δουλειές”

  1. Γειά σου αγαπημένη μου Ίσιδα στα->
    «…πιο γρήγορα αναπτυσσόμενα WordPress.com blogs»

  2. Μάγισσα σε πεθύμησα…

  3. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: