το λιμάνι

Πέρασε ένας μήνας μπουγαρίνι μου και δεν σου ‘χω γράψει, άρχιζε το γράμμα του. Η σελίδα φθαρμένη στις άκρες, σαν από κάποιο μπλοκ πολυχρησιμοποιημένο, και θα ορκιζόσουν πως αυτοί οι λεκέδες ανάμεσα στα γράμματα ήταν δάκρυα που στέγνωσαν. Κάθομαι εδώ στο λιμάνι, συνέχιζε, και βλέπω τα πλοία να έρχονται και να φεύγουν, ό,τι σε έφερνε κάποτε σε μένα και ό,τι σε απομάκρυνε. Πλοία, τουρίστες ξέπνοοι, μπαγκάζια, ναυτικοί, email δικά σου και ξένων, έγγραφα επίσημα, χαρτάκια πεταμένα, ταξί που προσπερνάνε άδεια..

Κάθομαι, ένα μήνα τώρα, αλλά δεν μπορώ να σου γράψω. Λες και οι λέξεις μου ξεφεύγουν μέσα στη φασαρία και τον κόσμο, λες κι όλα επαναλαμβάνονται με τρόπο που να μηδενίζουν τη σκέψη μου. Μπορεί εγώ να σ’ αγαπώ, μα το μυαλό μου χάνεται στα δρομολόγια και τις ώρες επιβίβασης, στις αφίξεις, στα ντουλάπια για την αποθήκευση των αποσκευών. Κι όσο περισσότερο όλα αυτά επαναλαμβάνονται χρονιά με τη χρονιά, τόσο πιο δύσκολα το μυαλό τα διαχείριζεται. Σαν να προσπαθεί να τα πετάξει από μέσα και να μείνεις μόνο εσύ στη σκέψη μου.

Μα όλα αυτά είναι ένας φαύλος κύκλος, το μυαλό μου σε φέρνει και σε απομακρύνει, προσπαθώντας να σε κρατήσει κοντά μου. Αυτό είχα να σου πω σκέψη μου πολύτιμη. Πως δεν μπορώ να σου γράψω, πως δεν μπορώ να σε σκεφτώ, γιατί στην πραγματικότητα δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο εκτός από το να σε σκέφτομαι…

Advertisements

~ από isisveiled στο Αύγουστος 30, 2008.

Ένα Σχόλιο to “το λιμάνι”

  1. Ε, όταν δεν μπορούν να ακουστούν τα λόγια καλύτερα ν’ ακούγεται η σιωπή:)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: