come into these arms again and let your body down

Σαν πήρε να βραδυάζει, και το σώμα χαλάρωσε επιτέλους σε κάποια πολυθρόνα, ανοίξαν οι τάφοι και απ’ τα χαλάσματα ξεπρόβαλαν ένα ένα τα φαντάσματα των πεθαμένων. Τριγυρνούσαν ανόρεχτα γύρω στο σπίτι, μην έχοντας συναίσθηση πια του ποιοι ήταν και τι έκαναν κάποτε στη γη. Η ίδια τους η ύπαρξη ήταν τώρα μια ανάμνηση ξεχασμένη, θαμμένη αυτή βαθύτερα απ’ όλα, στα τρία μέτρα χιλιόμετρα δεν ξέρω τι ήταν. Ετσι, οι σκιές δεν ήξεραν που να στηριχθούν πια, στην πρότερη ζωή τους που ήταν αμφισβητήσιμη, ή καλύτερα στη λησμονιά που τις φιλοξενούσε τόσο βολικά για χρόνια τώρα.

Ευτυχώς ο θάνατος, έρχεται και σβήνει από πάνω τους και τα χρώματα και τα μεγέθη, μεγάλη να ‘ταν η επιθυμία που έθαψα; μπορεί, και όλα δείχναν ασήμαντα και μηδενικά. Σκοτεινά και νεφελώδη τα όνειρα που κάποτε έκανε το μικρό κορίτσι, ακόμα κι αυτά της ματαιοδοξίας που με κόπο πέταξα από πάνω μου, επιθυμίες ανεκπλήρωτες -αυτές κυρίως- , μερικοί φόβοι υπολείματα μιας ζωής πιο γήινης πιο πραγματικής. Ολα στο ίδιο σουλούπι, λες και ένα καλούπι τα έβγαλε όλα, πέρναγαν ανάμεσα σε τοίχους και έπιπλα αδιάφορα κι ούτε η ψύχρα που λένε ότι συνοδεύει τα φαντάσματα δεν ήταν παρούσα.

Μετά ήρθε ο ύπνος και τα σκούπισε όλα, φαντάσματα και σώμα, τα έβαλε σε ένα σακκούλι και τα έδεσε σφιχτά. Θαρρώ πως κάποιος ανακίνησε το σακκούλι κι όλα μπερδεύτηκαν μέσα του το βράδυ, γιατί όνειρα είδα που δεν θυμάμαι πια. Εμεινε όμως στον αέρα το μοναδικό που ξυπνάει και τους νεκρούς και τους ζωντανούς αν τύχει και το συναντήσεις. Η μυρωδιά των βοτάνων, άλλα φρέσκα και άλλα γλυκά σαν φιλί, να ανοιγοκλείνει τους τάφους και να σκουντάει τη μνήμη μου ύπουλα όλη μέρα..

Advertisements

~ από isisveiled στο Οκτώβριος 2, 2008.

4 Σχόλια to “come into these arms again and let your body down”

  1. Με ποιητική διάθεση ξύπνησες σήμερα. Όπως και να’ναι, να’χεις μια μέρα καλή…

  2. αυτό και το προηγούμενο, από τα κορυφαία σου.

  3. » Δεν έχει ούτε καν σιωπή στα βουνά
    Μόνο βροντή ξερή και στείρα χωρίς βροχή
    Δεν έχει ούτε καν μοναξιά στα βουνά »

    Ευλόγησέ με στο τέλος του κύκλου.
    Ο σημαιοφόρος, ένα κλικ μακρυά…

  4. @ Λάκης Φουρουκλάς

    🙂

    @ Ιούδας

    εσύ φταίς γι’ αυτό που μου άναψες φωτιές με την Ζατέλη 😉

    @ Sun W Knight

    αν άνοιγες και το κινητό σου μπορεί και να είχαμε πιει καφέ την προηγούμενη βδομάδα… οπότε κλικ ξεκλικ..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: