μα γιατί όχι?

Αφρίζω αγάπη μου με την καφρίλα σας. Κάνει μπουρμπουλήθρες το αίμα μου στις φλέβες κι οξυγονώνει τον εγκέφαλο που εσείς χαραμίζετε στην Αγ. Νικολάου και στα ψηλά τακούνια. Στη σαχλαμαρίτσα σας, στη γλυκούλα τη φωνούλα σας και στην αποσύνθεση της ηθικής σας καλυμμένη με τα χαμογελάκια σας. Αχ γενιά γλυκιά μου του Cibo Cibo και του Pas Mal.. Θα αναγκαστώ να σας πω όχι. Ενα μεγάλο και ηρωϊκό όχι, και να μην σας αφήσω να κοιμηθείτε τον ύπνο που σας έταξαν..

Θα έρχομαι και θα σφυρίζω στον ύπνο σας, μέσα στο αφτί σας, ένα τραγούδι για ομορφιά πέρα απ’ τις ραφές του τζήν σας, ένα τραγούδι για να μάθετε κι εσείς να λέτε όχι, να το περπατάτε στα πεζοδρόμια με βήμα σταθερό, να το σιγομουρμουράτε όλη μέρα χωρίς να ξέρετε από που ήρθε και ποιος σας το μαθε. Οχι μικρά μου όχι, την χάρη να κοιμηθείτε δεν θα σας την κάνω. Οχι, γιατί αυτός ο κόσμος ανήκει και σε μένα, πολύ πριν από σας. Γιατί πρόλαβα να τον δω όμορφο και αυθεντικό, κι όχι κρυμμένο πίσω από επώνυμες ταμπέλες ρούχων και κινητών. Οχι μικρά μου, δεν θα γίνετε ο κατακτητής που θα λιώσει κάτω από το δεκάποντο τακούνι όση περηφάνια μας είχε απομείνει.

Οχι, ούτε ο έρωτας θα γίνει παιχνίδι στον υπολογιστή σας, ούτε η αγάπη σημείο ανταλλαγής πόρων και συμφερόντων. Οχι λέμε! Θα μάθετε να μιλάτε, να σκέφτεστε, να υποφέρετε!

alors.. c’ est la guerre

Advertisements

~ από isisveiled στο Οκτώβριος 28, 2008.

6 Σχόλια to “μα γιατί όχι?”

  1. και εκείνο το παγωμένο ηλιόλουστο απόγευμα στην αυλή γεμάτη πέτρες και αγκάθια που ήταν η δικιά μου η αυλή, αυτή είχα και με αυτήν έπαιζα, εκείνο το απόγευμα του 19.. όταν όπως λέγαν τα ραδιόφωνα «πέθανε ο τάδε» που λέγανε ότι ήταν μεγάλος και καλός και άξιος κ.α. ωραία, εγώ είχα μόνο την αυλή μου γεμάτη πέτρες, αγκάθια και μια πλαστική στραπατσαρισμένη άμαξα με επτάμισι άλογα (το ένα το είχα μέχρι τα καπούλια, κομμένο) και τώρα μετά τόοοοσα χρόνια όταν θυμάμαι ότι την επομένη δεν την είχα πια την άμαξα, δεν έμαθα ποτέ ποιος την πήρε, και με πονά η κοιλιά μου. Όχι. Δεν το έμαθα ποτέ.

  2. ε, ναι!

  3. Δε θα καταφέρεις και πολλά, ρε ψυχή, αλλά τουλάχιστον εσύ θα προσπαθήσεις

  4. ουφ.. ναι προσπαθώ καθημερινά.. και όπως ξέρεις η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.. 😉

  5. ποποπο πολύ επιτακτική σε βλέπω. Εδώ δίπλα μας καλλιεργούν φυτά, τα φωνάζουν όλα με το ίδιο όνομα όταν τα ποτίζουν, τα λένε «πολίτες». Και εσύ θες να τα αλλάξεις όλα? τσ τσ τσ

  6. Oχι όλα, μόνο όσα μπορώ 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: