ο Δον Κιχώτης

O Δον Κιχώτης, φόραγε λευκό κοντομάνικο πικέ μπλουζάκι και μπλουτζίν. Δεν κρύωνε μέσα στο λεωφορείο, που αργά εκτελούσε το τοπικό δρομολόγιο, είχε κλιματισμό και ραδιόφωνο, μοκέτες κάτω στρωμένες και ήταν πολύ βολικό. Ξέρναγε χιλιόμετρα η άσφαλτος, κι αυτός τα προσπερνούσε αδιάφορα, χωρίς να φοβάται αν κάποιο απ’ αυτά τον σταματήσει. Βαριεστημένα έκανε τις καθιερωμένες στάσεις, βλαστήμησε ίσως λίγο κι από μέσα του, που θα πρεπε να κάνει την δύσκολη παράκαμψη, αλλά τίποτα δεν κατάφερνε να απομακρύνει τα μάτια του από ένα συγκεκριμένο σημείο.

Το μαντήλι της δικιάς του Δουλτσινέας κρεμόταν απ’ τον καθρέφτη, μπλε και άσπρο με μαύρα διακοσμητικά, μακρύ και μεταξωτό. Ούτε χάντρες θαλασσιές, ούτε σταυρουδάκια, ούτε εικόνες άγιες. Ενα μαντήλι, μια Δουλτσινέα, κι ο δρόμος έμοιαζε πιο σύντομος.

Advertisements

~ από isisveiled στο Νοέμβριος 18, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: