σπάστε την πόρτα αν δεν ανοίξει

Εμφανιζόταν σαν την αστραπή. Ενα φως ξαφνικό, ίσα να κάνει την μέρα σου να λάμψει και μετά η βροντή της πόρτας που έκλεινε πίσω του, καθώς είχε κιόλας φύγει. Δεν ξέρω αν ήταν η πόρτα που έκλεινε ή η καρδιά μου που χτυπούσε σαν βροντή εκείνη τη στιγμή, αλλά πάντα μου θύμιζε την αστραπή. Αν υπήρχε, εξάλλου, ένας τρόπος μοναδικός να σπάσει η γυάλα και το νερό να ενωθεί με την θάλασσα, θα ήταν αν την χτύπαγε κεραυνός. Να ραγίσει πρώτα, να αρχίσει να στάζει, να υγραίνει απ’ την αλμύρα όλη η αίθουσα, να μουλιάζουν καρέκλες και πατώματα, να λιώνουν σαν χαρτί μέχρι να χυθούν στα πόδια του..

Ενας άντρας σαν την αστραπή. Μέχρι να κάνεις μια ευχή είχε φύγει.. Μα για όσο φώτιζε δίπλα μου, ένιωθα εκείνη την παράξενη οικειότητα, σαν το δέντρο που παρακαλάει όρθιο τον κεραυνό να το κάψει μέχρι τις ρίζες. Σαν να φωνάζει, προκαλώντας τους ουρανούς, αν είναι να καώ ας είναι συθέμελα.. Από κλαριά καμμένα και φύλλα πεσμένα χορτάσαμε βασιλιά μου, κι αν είναι να κάνω μια ευχή στην αστραπή σου, μέχρι να ακουστεί της βροντής ο ήχος, μέχρι να κλείσει ξανά η πόρτα πίσω σου, αυτή είναι μόνο μια λέξη..

συθέμελα

Advertisements

~ από isisveiled στο Νοέμβριος 19, 2008.

16 Σχόλια to “σπάστε την πόρτα αν δεν ανοίξει”

  1. Αν είναι να καώ ας είναι συθέμελα..

  2. αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος να ξαναζήσω

  3. Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, στη «Ζητιάνο» αν θυμούμαι καλά, το λέει:
    Συγκλαδοκορμόριζα. . .

    Καλό Απόγευμα.

  4. @ Magus
    κι εσυ ε?

    @ Ioudas
    εμ εκεί είναι το ζουμί..

    @ Aeipote
    ααα, δεν το ήξερα αυτό! πολύ ενδιαφέρον αν και λίγο δυσπροφέρετο 🙂

    καλό απόγευμα

  5. ωχ ωχ ωχ λέω εγώ
    φιλιά

  6. Ναι και εγω..

    If that is the way to stop being a prisoner….

  7. @ Magus

    να υποθέσω ότι είσαι κι εσύ ερωτευμένος?

  8. Ναι… Αν και αναγκασμενος να παραμεινω σιωπηλος.

    Αρα θα παρεδιδα ελευθερα τον εαυτο μου στις χειροτερες φλογες..

  9. χμ… τότε μάλλον θα έπρεπε να προσέχεις τι εύχεσαι, και μάλιστα στο χώρο αυτό.. όπου βρίσκομαι εγώ οι ευχές πραγματοποιούνται

  10. Ε τοτε βοηθησε με να ζησω το Trial of Flame… Για αυτο ηρθα εδω, επειδη ακουσα το καλεσμα..

  11. Αν αντέχεις να έρθεις τόσο κοντά που να με αγγίξεις, μπορώ να σε κάψω συθέμελα

  12. Θα ερθω. Οταν θα πεσει η νυχτα και οταν θα νιωσεις τον ανεμο να γινεται βαρυς τοτε να ξερεις πως εχεις μοναχα μια στιγμη να με καψεις συθεμελα. Και μην αφησεις τις κραυγες που θα ακουστουν μονο στο αορατο πεδιο να σε σταματησουν.

    Γιατι το νερο δεν τα καταφερε αφου ο παγος ελιωσε…
    Η γη δεν μπορεσε να συγκρατησει μια ψυχη που θελει να νιωσει τον ανεμο…
    Ουτε ο αερας μπορεσε να δημιουργησει την συγχυση στο μυαλο…

    Αρα μενει μονο η φλογα…

  13. σιγά..

    θα χυθεί το γάλα..

  14. η αλήθεια είναι ότι γράφεις λίγο ριψοκίνδυνα…
    αν όμως ευθύνεται κάποιος γιαυτό,
    είναι αυτός που με τα κειμενά σου του απευθύνεσαι,
    που σε αφήνει να συνεχίζεις να γράφεις ριψοκίνδυνα…

  15. Αυτός στον οποίο απευθύνομαι, όταν θα έχει το θάρρος θα γίνει εξίσου ριψοκίνδυνος και τότε δεν θα έχω λόγο να είμαι εγώ ριψοκίνδυνη..

    από κει και πέρα οι υπόλοιποι θα πρέπει να προσέχουν..

  16. I guess I can’t say the opposite!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: