μια ψυχή σαν πλαστελίνη

Πήρα μια ψυχή ξένη στα χέρια μου απόψε και την έπλασα, δίνοντας σχήματα σωρό. Μια την έκανα έρωτα παθιασμένο, και μια αγάπη συντροφική. Μια φίλο και σύντροφο σε όσα βλέπουν τα μάτια μας, και όσα η καρδιά έχει υποφέρει, μια άντρα που ζητάει λυσασμένα να χαθεί στης γυναίκας τη λησμονιά. Την έπαιξα την ψυχή αυτή απόψε σαν παιχνίδι στο χέρι μου.

Μέσα μου δυό μικρά κόκκινα μάτια, σα σχισμές, χαίρονταν κι έλεγαν τώρα να την πετάξεις στα σκουπίδια, ή ακόμα καλύτερα στον δρόμο, να την πατήσουν τα αυτοκίνητα, να γίνει χαλκομανία στην άσφαλτο μέχρι να μοιάζει με λεκές. Κι απ’ την άλλη, τι κακό κι αυτό ο ένας μαλάκας πάντα να μάχεται τον άλλο μαλάκα μέσα μου, σα θρόϊσμα από φτερούγες μια φωνή απαλή να λέει, δώσε στον άντρα αυτό που θέλει και άσε την ψυχή ελεύθερη.

Μα εγώ παρασυρμένη από το σαδισμό του μικρού παιδιού, φυλακισμένη στην ίδια αθωότητα που κάνει τις παιδικές ψυχές να μοιάζουν λαμπερές στα μάτια μας, ήθελα να βγάλω το ζουμί απ’ την ψυχή. Να δω πως δουλεύει, να την ανοίξω με κατσαβίδια και να της βγάλω τα φτερά..

έτσι, μόνο και μόνο γιατί μπορούσα να το κάνω

Advertisements

~ από isisveiled στο Δεκέμβριος 17, 2008.

3 Σχόλια to “μια ψυχή σαν πλαστελίνη”

  1. Αχ… μάγισσα δίχως έλεος…
    Όταν θα συναντηθούμε, θα έχω αφήσει πίσω την ψυχή μου, στο δωμάτιο με τα παιχνίδια…

  2. Σχόλιο για τον απώ πάνω: Και νομίζεις ότι εκεί θα είναι ασφαλής;

  3. @ Sun W Knight

    εχμ.. σου απάντησε ο Λάκης

    @ Λάκης Φουρουκλάς

    έτσι 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: