out there in the perimeter, there are no stars

winter2

Ακόμη και στις πιο φωτεινές του μέρες, αυτός ο τόπος μοιάζει σκοτεινός και αφιλόξενος. Κάθε ανάσα, σε κάθε σπίτι, κάθε αυτοκίνητο που βιάζεται να φτάσει εκεί που θέλει, έχουν μια εξελικτική δυσοσμία.  Την βρώμα ενός πολιτισμού, που έχει πεθάνει προ πολλού και σαπίζει αργά.

Μόνο τα λουλούδια ξεγελιούνται, και ανθίζουν ξανά και ξανά,  πιστεύοντας πως ο χειμώνας αυτός έχει περάσει. Μα η παγωνιά ξανάρχεται ανελέητη και σαπίζουν τότε μέχρι τις ρίζες. Καίγεται όλη η ομορφιά της ζωής, κάθε ψυχή και κάθε μυαλό που θα μπορούσε κάτι να δώσει, κάπως να ομορφύνει τη ζωή μας, γιατί το κρύο τα μουδιάζει και τα απενεργοποιεί.

Αυτός ο τόπος, αυτή η ζωή που ζούμε έχει πάντα χειμώνα. Και ένας κούκος δυστυχώς δεν φέρνει ποτέ την άνοιξη..

Advertisements

~ από isisveiled στο Φεβρουαρίου 16, 2009.

Ένα Σχόλιο to “out there in the perimeter, there are no stars”

  1. Ακριβώς…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: