eVe

Eίχε ετοιμάσει τις βαλίτσες της και περίμενε στο σταθμό αρκετά νωρίτερα απ’ την ώρα που θα ερχόταν το τραίνο. Ετσι, είχε χρόνο να κάτσει για ένα καφέ και να ονειροπολήσει. Το καφενείο του σταθμού ήταν γεμάτο κόσμο και μύριζε καπνό. Αναψε κι αυτή ένα τσιγάρο και κοίταγε τους ανθρώπους να πηγαινοέρχονται βιαστικά.

Πολλοί θα την έλεγαν τρελλή, που άφηνε τη σιγουριά της πόλης για να τον ακολουθήσει σε ένα μέρος τόσο μακρινό, που κανείς από τους δύο τους δεν γνώριζε κανέναν. Δεν είχαν πουλήσει τα σπίτια τους στην πόλη, και είχαν αφήσει οδηγίες και λεφτά για να τα περιποιούνται, όμως και οι δύο σαν να έψαχναν κάτι στις ερημιές του νέου τόπου που πήγαιναν.

Κάπνιζε και σκεφτόταν πως θα ήταν τα ζεστά καλοκαιρινά βράδυα, να βγαίνουν στο μπαλκόνι του μεγάρου ν10 και να αγναντεύουν τις οάσεις απέναντι. Να ακούνε τα τροπικά πουλιά, να φτάνουν τα άστρα του ουρανού μέχρι χαμηλά στον ορίζοντα και όλος ο κόσμος να μυρίζει σαν να γεννήθηκε μόλις χθες. Εχει η αρχή ένα δικό της άρωμα, σαν του δέντρου που ξαφνικά λουλούδιασε.

Μάλλον αυτό έψαχναν και οι δύο, τη ζωή την έζησαν όπως προστάζει η κοινωνία και ο πολιτισμός και τώρα ήταν ώρα να επιστρέψουν στην αρχή. Να βρουν τον χαμένο παράδεισο και να παραδοθούν στην γλυκειά άγνοια που τον συνοδεύει. Μια άγνοια που ήξεραν τώρα πια πως ήταν συνώνυμη της ευτυχίας. Οσο περισσότερα ξέρεις, όσο περισσότερο μασάς τον καρπό της Γνώσης, τόσο πιο δυστυχής γίνεσαι.

Θα κινδύνευαν φυσικά περισσότερο, μακρυά από τις ενισχύσεις φίλων και συγγενών, αλλά όταν έχεις γευτεί την ομορφιά της σιωπής, όπως έλπιζαν να κάνουν στο νέο τους τόπο, κανένας κίνδυνος δεν σε απασχολεί. Και τα φίδια, και οι ανυπότακτες καμήλες και οι αμμοθύελες ήταν ασήμαντα μπροστά στην σιωπή που επιθυμούσαν.

Ηθελαν μόνο να παρακολουθούν τα καραβάνια των βεδουϊνων να περνάνε νωχελικά, να αλλάζει όλος ο ρυθμός του κόσμου τόσο που να μοιάζει σταματημένος κι ο χρόνος. Σαν να τον άκουγε κιόλας να την φωνάζει φτάνοντας στον προορισμό της..

Εύα!

Ηταν έτοιμη, το τραίνο ήρθε και ανέβηκε πάνω του. Το τραίνο σφύριξε και αρχισε να μετρά ο χρόνος ανάποδα για να φτάσει τη στιγμή που θα γινόταν ξανά πρωτόπλαστη..

17:10:33

17:10:3ο

17:10:00

Advertisements

~ από isisveiled στο Φεβρουαρίου 22, 2009.

9 Σχόλια to “eVe”

  1. Καλό ταξίδι αν και φοβάμαι πως ο φύλακας άγγελος με τη ρομφαία δεν θα σε αφήσει να περάσεις την πύλη…

  2. Γεγονός είναι, πως ο φύλακας με την ρομφαία δεν αφήνει οποιονδήποτε να περάσει.. Ευτυχώς δηλαδη!

  3. Αν τελικά περάσεις έλα να με συναντήσεις κάτω από το Δέντρο της Ζωής. Με προσκαλούν κάποιες φορές παλιοί μου σύντροφοι και συμπολεμιστές…

  4. Kοίταξε, κάτω απ’ το Δέντρο της Ζωής απ’ όσο γνωρίζω το Φίδι είναι που συχνάζει.. Οπότε εγώ λέω να την βγάλω σε έναν Παράδεισο λίγο πιο αθώο, που δεν χρειάζομαι και την δική σου πρόσκληση.. Εχω εκεί έναν πολεμιστή παραπάνω από άξιο που με περιμένει..

  5. Πολύ καλό για ναν αληθινό. Όλοι πού και πού κάνουν προσπάθειες για να ανακαλύψουν και πάλι το χαμένο παράδεισο. Αλλά πόσοι στ’ αλήθεια μπορούν να το κάνουν;

  6. ααα φίλε μου καλέ, εγώ το έκανα στις 14:58 ακριβώς! 🙂

  7. Είμαι βαριά ένοχος και δεν εκτιμώ την αθωότητα.
    Πάνε όμως χιλιετίες που διώξανε το Φίδι από τον Κήπο…

  8. E, κοιτάξτε…
    Πρέπει να αποφασίσετε επιτέλους.
    14:58 ή 17:00;

    Μας έχετε καταμπερδέψει. Το δικό σας ρολόι πάει προς τα πίσω; 🙂

  9. ααα φίλε μου δεν είσαι αρκετά προσεκτικός…

    αν παρατηρήσεις το 17:00 είναι αντίστροφη μέτρηση και δείχνει τις ώρες που υπολείπονται μέχρι το 14:58 που είναι η ώρα άφιξης

    τς τς τς…

    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: