1:1

Κι έγινες μια μέρα σαν το οξυγόνο. Εισχωρείς στην ψυχή μου σαν ανάσα αναγκαία για να ζήσω, φεύγεις παίρνοντας μαζί σου κάθε σκιά που με βαραίνει. Κι έμαθα κι εγώ να αναπνέω τη σκέψη σου και τη φροντίδα σου, να εισπνέω την τρυφερότητα σου βαθιά μέσα μου, να σε αφήνω να χαϊδεύεις το πρόσωπο μου όταν φυσάει βοριάς, να σου στέλνω πίσω τα χάδια με τον νοτιά.

Ανταλάσσω την ύλη μου με την δική σου, οποιαδήποτε στιγμή. Μόνο γιατί έγινες κι οξυγόνο και ήλιος που με ζεσταίνει, έγινες ιδέα πίσω από την μάσκα, έμπορος και ενισχύσεις  της ψυχής μου.

Οξυγόνο μου αναπνέω την καλημέρα σου, αναπνέω τα χαμόγελα, αναπνέω το θυμό σου και την ταραχή σου. Αναπνέω επιτέλους..

Advertisements

~ από isisveiled στο Φεβρουαρίου 27, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: