on a keyboard

Τον συνάντησα κάποια μέρα πάνω σε ένα πληκτρολόγιο. Καθότανε πάνω στο Π και έκανε υπολογισμούς. Εμοιαζε σκεφτικός και θλιμμένος, κι όμως με κάποιο τρόπο ιδανικός. Εγώ, καθόμουν κάπου πιο κει, στο Λ νομίζω. Το πάταγα όλη μέρα, και έστελνα μηνύματα παντού. Μιλούσα με όλους και όλοι έπρεπε να μου απαντούν. Προσπαθούσα να είμαι ευγενική και φιλική μαζί τους, να κρατάω την ψυχραιμία μου σε όσους δεν καταλάβαιναν με την πρώτη.. Εξάλλου γράμματα σπαρμένα στο ίδιο πληκτρολόγιο ήμασταν και αν θέλαμε να γράψουμε ένα στοιχειωδώς κατανοητό κείμενο έπρεπε να συνεννοηθούμε.

Τότε κάποια στιγμή, μου χαμογέλασε. Μου χαμογελούσε συνεχώς και πατούσε μια το δικό του Π μια το δικό μου Λ. Δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου να πατάνε πλήκτρα με τόση τρυφερότητα. Καμμιά φορά, όταν κουραζόμουν εγώ πατούσε το Λ στη θέση μου, το καθάριζε και το πρόσεχε όταν έλειπα. Εγώ φρόντιζα να μην καταπονούνται οι διακόπτες του πλήκτρου του κι έγραφα γράμματα σωρό με το Π του. Βρήκα λέξεις πολλές  να αρχίζουν με το γράμμα αυτό, και τις έκανα ιστορίες  να εκφράζουμε τη ψυχή μας.

Περνάγαμε όμορφα στο πληκτρολόγιο αυτό ακόμα και τις φορές που δεν είχαμε τίποτα να γράψουμε και βαριόμασταν. Λέγαμε τότε να φύγουμε από κει, να βγουμε και να σταθούμε όρθιοι στα πόδια μας, να μάθουμε αν μπορούν να αγγίξουν τα χέρια μας, να δούμε τα ίδια αστέρια στον ουρανό και να μιλήσουμε τις σκέψεις μας με φωνή. Μα έξω απ’ το πληκτρολόγιο, ούτε τα πόδια μας μπορούσαν να τρέξουν ούτε τα χέρια να χαϊδέψουν.

Μείναμε λοιπόν εκεί και ζούσαμε το παραμύθι μας ανάμεσα στα άλλα γράμματα. Αν τύχαινε να με πειράξουν πλήκτρα απομακρυσμένα, εβγαινε ένα πλήκτρο πιο μπροστά και με προστάτευε. Αλλες φορές, εγώ πάταγα το Λ μου για να κάνω φασαρία και να τον κρύψω όταν έβγαινε για κυνήγι. Και το βράδυ, σαν ξεκίναγα να νυστάζω με έπαιρνε αγκαλιά και ξαπλώναμε πάνω στο Space. Τον άκουγα να τραγουδάει στον ύπνο μου, και να με νανουρίζει, τον ένιωθα ξύπνιο δίπλα μου για ώρα πολλή και το πρωϊ έβρισκα πάντα μια καΛημέρα να με περιμένει και το χαμόγελο του..

Πόσο να ζήσαμε έτσι ποιος ξέρει.. Μα ήταν όμορφα.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 1, 2009.

6 Σχόλια to “on a keyboard”

  1. Κάτι τέτοια γράφεις και παραμένεις Κυρά των λογισμών μου…κι ας μην είσαι πιά πριγκίπισσα των Νόλντορ…

  2. Τι μαγικές λέξεις για ένα τόσο πεζό εργαλείο…!

  3. Απλά και όμορφα, δίχως λέξεις περιττές. Το Π και το Λ! Μέρα καλή

  4. 🙂 Παίρνεις κάτι ασήμαντο και αδιάφορο και το κάνεις όμορφο και σημαντικό. Αυτό λέγεται ταλέντο..

  5. σας ευχαριστώ όλους..

    μακάρι η ζωή να μου δίνει πότε πότε την ευκαιρία να γράφω κάτι τέτοιο..

  6. Sygginithika mporw na pw….ontws kati toso asimanto, na moiazei oneiro, mesa apo ton magiko xtypo twn pliktrwn….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: