Qué poemas nuevos Fuíste a buscar?

Ανοιξα το τζάκι που έκαιγε να βάλω ένα ξύλο ακόμα. Βγήκε τότε από μέσα ένα λεπτό κομμάτι, σαν από χαρτί καμμένο, στο σχήμα καρδιάς και άρχισε να πετάει στον αέρα. Το παρακολούθησα ώρα πολλή να φτερουγίζει στο δωμάτιο, να αρνείται να κάτσει κάτω. Λες και μια δύναμη άλλη το έσπρωχνε συνεχώς προς τον ουρανό.

Ανοιξα την παλάμη μου, κι αυτό ήρθε και προσγειώθηκε εκεί και έγινε θρύψαλλα. Τα ξαναφύσηξα κι αυτά στον αέρα κι έγιναν σκόνη και δεν ξανάπεσαν ποτέ.

Που πας μικρούλα μου λοιπόν και μ’ αφήνεις? Γιατί η ψυχή σου βιάστηκε να πετάξει τόσο γρήγορα μακρυά μου? Γιατί μαύρισε τόσο πολύ η καρδούλα σου, η μικρή αυτή καρδούλα που χτύπαγε σαν τρελλή για να σε κρατήσει στη ζωή? Και γιατί κανείς δεν μπορεί να καταλάβει γιατί κλαίω?

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 3, 2009.

3 Σχόλια to “Qué poemas nuevos Fuíste a buscar?”

  1. Επειδή το δάκρυ φοβίζει τους ανθρώπους, τους προκαλεί ανασφάλειες και τους αναγκάζει να επιδίδονται σε ασήμαντες γενικολογίες (όπως πάντα δηλαδή, αλλά κάπως αλλιώς). Η πολιτική ορθότητα απαιτεί να είσαι πάντα χαμογελαστή. Αυτή είναι η νέα καταπίεση.

  2. Τι ωραίο κείμενο. Και τι λυπημένο.
    Συμφωνώ με το παραπάνω, οι άνθρωποι αποστρέφουν το βλέμμα τους στο κλάμα, στη λύπη φοβούνται να κοιτάξουν μέσα του μη χαθούν.
    Όσο καταλαβαίνεις εσύ είσαι πιο ζωντανή από όλους…

  3. @ Λάκης Φουρουκλάς

    ε ναι.. δικατατορία μάλιστα, ούτε καν καταπίεση

    @ Teo

    εγώ είμαι ζωντανή αλλά το γατάκι μου όχι.. 😦

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: