shine on you crazy diamond

Κάθε που ο κόσμος αυτός μου γεννάει περισσότερες ερωτήσεις από τις απαντήσεις που μπορεί να μου δώσει, επιστρέφω στον κόσμο που βρίσκεται η αρχή όλων. Εκεί που όλα είναι γραμμένα και οι τροχιές των πραγμάτων είναι συμπαγείς και λευκές, σαν από μάρμαρο. Σε ένα τέτοιο μέρος πάω και βρίσκω την μυριόχρονη Ισιδα, και σαν κόρη, της παραδίνω τα ερωτηματικά μου.

Ετσι και τώρα, την βρήκα να βηματίζει στο σκοτεινό ιερό από γρανίτη, με τα φώτα των δαυλών να δημιουργούν σκιές και σύμβολα στους τοίχους. Δεν άκουγες τα βήματα της, μόνο το θρόισμα των ρούχων της καθώς άνοιγαν στο πέρασμα της. Καθίσαμε στα σκαλοπάτια, και όπως την κοίταγα δεν ήξερα να ξεχωρίσω αν εγώ της έμοιαζα ή αυτή μου έμοιαζε πολύ. Ετσι κι αλλιώς το θείο παίρνει πάντα την μορφή που μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα. Μου ‘δωσε να φάω και να πιω, ουσίες και νοήματα αρχέτυπα, να καθαρίσει το μυαλό μου, να γεμίσει ξανά σκέψεις καθαρές και πρωτότυπες. Μα εγώ βιαζόμουν να μάθω που βρίσκεται, πως δημιουργείται η ηθική των ανθρώπων και των πραγμάτων.

Μου χαμογέλασε ήρεμα, γιατί η δική μου βιασύνη είναι μηδενική μπροστά στην δική της αιωνιότητα και υποθέτω πως της φαίνεται χαριτωμένη. Σαν το παιδάκι που κάνει αταξίες και το μαλώνεις αλλά πάντα στο βάθος γελάς και με τα καμώματα του. Με πήρε μετά αγκαλιά από τους ώμους, με κράτησε κοντά της και με μια κίνηση του χεριού της, εξαφανίστηκε η οροφή και στη θέση της έβλεπα τον έναστρο ουρανό.

Κοίτα μου είπε, κι έδειξε τα άστρα. Πόσες χιλιάδες χρόνια στέκονται εκεί ακίνητοι αυτοί οι μικροί και μεγάλοι ήλιοι, κι όμως η ηθική δεν έχει καμμία σημασία γι’ αυτούς. Κανένας δεν ρωτάει τι γίνεται το φως του όταν φύγει από τον πυρήνα του. Ούτε ζητάει να γυρίσει πίσω, ούτε αναλογίζεται ποιον πλανήτη και ποια φεγγάρια φωτίζει. Αν το φως φύγει από σένα, μετά ακολουθεί τους νόμους της φύσης. Θα καταλήξει εκεί που η βαρύτητα είναι ισχυρότερη, εκεί που το υλικό θα το απορροφήσει περισσότερο. Οι ήλιοι λάμπουν γιατί συνεχίζουν να λάμπουν. Χωρίς ηθική, χωρίς αμφιβολίες, χωρίς δεσμεύσεις, μέχρι το τέλος. Τα αστέρια που βλέπεις, συνέχισε, υπάρχουν γιατί δεν απορούν. Δίνουν αυτό που έχουν να δώσουν μέχρι να σβήσουν.

Τέτοιο αστέρι θέλω να είσαι μικρή μου. Και μην δίνεις σημασία στους πλαστούς νόμους των ανθρώπων. Είναι όλοι τους φτιαγμένοι, μόνο για να καλύψουν το σκοτάδι και το κενό που υπάρχει στην ψυχή τους. Την ανικανότητα τους να λάμπουν. Εσύ να λάμπεις μέχρι το τέλος.

Μέχρι να τελειώσει την φράση της, βρέθηκα να κάθομαι πάλι στον καναπέ του σπιτιού μου. Αμετανόητη ως προς την ηθική των ανθρώπων, αλλά ζεστή και λαμπερή όσο ποτέ.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 24, 2009.

2 Σχόλια to “shine on you crazy diamond”

  1. Τη σέβομαι τη Θεά… κι όπως δεν σπεύδω ενόσω σιωπά, έτσι και δεν θα αργήσω όταν θα με καλέσει…

  2. την καλημέρα μου 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: