συμφωνία για δυο χαλασμένα καλοριφέρ *

Σκεφτόμουν νωρίτερα πως ήθελα να σας εξηγήσω με τον συνηθισμένο γλυκό και ευγενικό μου τρόπο, πόσο ανώφελο και ουσιαστικά ηλίθιο είναι να κλείσετε σήμερα τα φώτα του σπιτιού. Επειδή όμως στην πλειονότητα σας  θεωρώ πλέον : στουρνάρια, ανεπίδεκτους μαθήσεως, αυτοκαταστροφικούς, ωχαδερφιστές και πιθανώς συνειδητούς βολεψάκιδες, είπα χαμένο θα πάει το σάλιο. Τα ίδια θα κάνετε και θα κάνετε, και όπως ξέρετε βαθειά μου επιθυμία είναι να καταλήξουμε στην ολοκληρωτική καταστροφή, μπας και ησυχάσει ο πλανήτης γη από εμάς.

Ψάχνοντας όμως κάτι άσχετο στο youtube, έπεσα πάνω σε έναν τυπάκο, πασίγνωστο υποθέτω στο είδος του, που «παίζει» μουσική και την πιάνει (αυτός και όλοι οι όμοιοι του φυσικά) την στρίβει, της προσθέτει κάτι νταμ νταμ ντουπ, βάζει και μια γκόμενα ξελιγωμένη να λέει κάτι ακατάληπτα και το ονομάζει μουσικό κομμάτι. Μπορεί να με πάρετε για αρχαία, για συντηρητική, για απόλυτη,  για κακιά σκύλα (ναι αυτό είμαι παρεπιπτόντως) κλπ, αλλά την μαύρη αλήθεια μου θα σας την πω.

Αυτό είναι μουσική κατάλληλη μόνο για καφετέρια δίπλα στο κύμα, όπου ξαπλώνεις και μαζί με το πλατς πλατς της θάλασσας, θέλεις να νομίζεις ότι η παραλία δεν είναι της Κάτω Κατσικούλας αλλά τουλάχιστον το Μπαλί. Και ότι η κυρία με τα 350 κιλά απέναντι είναι ένα εξωτικό μοντέλο, και ότι η γκόμενα που συνοδεύεις, με προδιαγραφές να γίνει σαν την προηγουμενη κυρία, είναι κι αυτή εξωτικό μοντέλο. Επίσης είναι μουσική κατάλληλη για ασανσέρ (μόνο αν το πάρετε από το ισόγειο για τον πρώτο όμως), για αίθουσες αναμονής στον οδοντίατρο (να μη σκέφτεστε και κυρίως να μην ακούτε τον τροχό να δουλεύει από μέσα), άντε και σε κάτι ινστιτούτα αισθητικής, όπου οι ως άνω κυρίες πάνε μπας και γίνουν το μοντέλο που λέγαμε.

Δηλαδή να πας σε κλαμπάκι (εμείς πηγαίναμε σε μπαρ βασικά αλλα δεν το κάνω θέμα) και να ακούς στην διαπασών το νταμ νταμ ντουπ με την ξελιγωμένη, και να χορεύεις σαν να κολυμπάς ενώ έχεις κατεβάσει ecstasy, εγώ δεν το εννοώ καθόλου. Θέλω να πω, πως πράγματι μετά αντιλαμβάνομαι γιατί μπορει κάποιος να κατεβάσει διάφορα «χαπάκια» για να διασκεδάσει. Εγώ πάντως παίρνω ασπιρίνες και ηρεμιστικά.

Εχω ακούσει κομμάτια μέταλ, που ναι μεν την εχουν την φασαρία τους, και δεν είναι του γουστου μου, αλλα που έχουν στην τελική μια προσωπική προσπάθεια μέσα τους. Τούτα δω είναι σαν να ανοιξες το ηλεκτρονικό κουτί της Πανδώρας και να ξεχύθηκαν σε φωτοτυπίες! Και καλα, πόσο να χαλαρώσεις δηλαδή? Μία δυο τρεις, νισάφι μετά.

Πιστεύω πως καταλάβατε σε γενικές γραμμές τι λέω. Δείγμα δεν θα σας βάλω γιατί καραδοκούν και μηνύσεις και δεν έχω να πληρώνω, αλλά θα σας βάλω κάτι που καμμία σχέση, κυρίως για να μη μείνει το κείμενο σκέτο.

* ο τίτλος δανεισμένος από τον σοφό φίλο μου, που νομίζω σε μερικές λέξεις περιέγραψε με ακρίβεια την ηλεκτρο-ποπ-χαουζ μουσική ( ο θεός να την κάνει)

** υπέροχο μεταλλικό μου γουρούνι, ξέρω πως θα με μισήσεις γι’ αυτά που γράφω, αλλά αν θυμάμαι καλά με αγαπάς ακριβώς γι’ αυτό που είμαι..

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 28, 2009.

Ένα Σχόλιο to “συμφωνία για δυο χαλασμένα καλοριφέρ *”

  1. Ναι, είχα ξεχάσει το θέμα των χαπιών. Ως κουλτούρα συνοδεύουν αυτού του είδους τη μουσική απαραιτήτως, όπως η σόδα το βαρυστομάχιασμα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: