What a journey So hard to describe

Κύλησαν, λοιπόν, οι μέρες κι έφτιαξαν στην αρχή βδομάδες και μήνες. Ολο χαμόγελα και μερικά κλάμματα τρυφερά και αναμενόμενα. Κύλησαν κι έγιναν χρόνος κι έγιναν κρίκοι δεμένοι ο ένας με τον άλλο, σαν στολίδι στο λαιμό λαμπερό. Μετά, γίναν τα χρόνια δεκαετίες, κι αρχίσαμε να τις μετράμε κι αυτές μία μία και η αλυσίδα όσο πήγαινε και βάραινε. Γίναν οι θλίψεις περισσότερες από τις χαρές, ξεφύτρωσαν ανάμεσα σαν πετράδια και αγωνίες και ανασφάλειες, αποτυχίες και φόβοι. Εφερε η αλυσίδα των χρόνων πολλές βόλτες γύρω απ’ τον λαιμό, βάραινε μέρα με την μέρα.

Πάντα όμορφο στολίδι, μα τόσο δύσκολο να το κουβαλάς πια…

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουνίου 3, 2009.

2 Σχόλια to “What a journey So hard to describe”

  1. Ο κόσμος που ζούμε είναι το βασίλειο της φθοράς. Ο πόνος και η θλίψη αυξάνονται καθώς ακολουθούν το νόμο της εντροπίας. Αλίμονο σε αυτούς που δεν αποδέχονται το παράλογο νόημα της ζωής…

  2. Το αποδέχονται ή όχι, αυτό πάντως παραμένει ως έχει 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: