words

Τελευταία αποφεύγω τις λέξεις.  Δεν διαβάζω και δεν γράφω. Οι περισσότεροι σε αυτές τις περιπτώσεις θα σκεφτούν πως ίσως δεν έχουν να μου πουν πολλά. Μα το αντίθετο συμβαίνει, κρύβουν μέσα τους τόσα πολλά, που δεν θέλω να τα ξέρω. Γιατί δεν γράφω παρά μόνο για τον εαυτό μου, και οι άλλοι δεν είναι παρά η ασφαλιστική δικλείδα που με κάνει να μη τα σβήνω μετά.

Προσπαθώ απελπισμένα λοιπόν, να αποφύγω τις λέξεις, να μη μάθω αυτά που τόσο επιμελώς προσπαθώ να κρύψω από τον εαυτό μου, τον κόσμο εκείνο που κοιτάω μόνο κλεφτά γιατί δεν τον αντέχω. Ούτε με την όμορφη ούτε με την δυσάρεστη της πλευρά με καλύπτει η πραγματικότητα, η όμορφη μοιάζει με ψέμμα και η δυσάρεστη αναπότρεπτη.

Πάνε να βγούνε οι λέξεις από το στόμα μου, να τις γράψουν τα χέρια μου και να τις διαβάσουν τα μάτια μου και αποτραβιέμαι μακρυά τους. Προτιμάω να ακούω τραγούδια, που το νοήμα έρχεται γλυκόηχο και λιγότερο απειλητικό μέσα μου. Προσποιούμαι πως πρόκειται για την ιστορία κάποιου άλλου, για ένα ταλέντο ταγμένο στην εμπορική πραγματικότητα και ησυχάζω. Ούτε τα καλά ούτε τα άσχημα με αγγίζουν τόσο πολύ, και για όσο κρατάει ένα τραγούδι μπορώ να είμαι ερωτευμένη, ή να κλαίω, ή να παρηγοριέμαι.

Τις αποφεύγω τις λέξεις, τις αφήνω στην ερημιά της λήθης, μα αυτές πάντα βρίσκουν τον δρόμο και γυρνάνε πίσω σε μένα..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουλίου 5, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: