όλο το σώμα μου να ζει για σένα μόνο

Κατά λάθος σκόνταψα και βρέθηκα μια μέρα έξω από την φούσκα που έφτιαχνα για να αναπνέω. Με βρήκα στον βυθό να περπατάω απορημένη που μπορώ να αναπνέω όπως τα ψάρια, να νιώθουν τα πόδια μου ξανά την υγρή άμμο και τα ρεύματα της θάλασσας να χαϊδεύουν το σώμα μου. Κοίταγα το φως να έρχεται από την επιφάνεια και καμμιά επιτακτική ανάγκη δεν υπήρχε να κολυμπήσω προς τα κει για να επιβιώσω. Ολα έδειχναν σωστά. Η επιφάνεια ήταν στη θέση της, ο βυθός στη δική του, εγώ εκεί που έπρεπε.

Μετά η εικόνα άλλαξε. Ημουν στο κρεβάτι μου λέει, και με κρατούσες αγκαλιά όλο το βράδυ και αναγνώριζαν τα κύτταρα μου τα δικά σου, άκουγα την ανάσα σου στο λαιμό μου, ένιωθα την καρδιά σου να χτυπάει, τα χέρια σου να με ψάχνουν και να με βρίσκουν την ίδια στιγμή. Πάει έλεγα, πέθανα και πήγα στον παράδεισο. Κοίταγα το σώμα μου δίπλα στο δικό σου και ήταν σαν να βρισκόταν πάντα εκεί, πως μια ζωή έκανα θέση δίπλα μου για σένα.

Επειτα η φούσκα έκλεισε ξανά γύρω μου και βρέθηκα να κάθομαι σε έναν καναπέ με το παράθυρο ανοιχτό πίσω μου. Κοίταξα τριγύρω  και δεν μπορούσα να δω  από που  ερχόταν το φως σου και που βρίσκονταν το πάνω και το κάτω..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουλίου 13, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: