So don’t make her blue when she writes to you

Οταν η Ωραία Κοιμωμένη έπεσε για ύπνο τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Την θαύμαζαν για την ηγετική της ικανότητα, για την ειλικρίνεια και το θάρρος να λέει αυτό που σκέφτεται, την αντικειμενικότητα και τη δικαιοσύνη της, ακόμα και γι’ αυτή την εκλεπτυσμένη αντίληψη που έφτανε στα όρια της διαίσθησης. Η Ωραία (που και ωραία ήταν ακόμα τότε και καθόλου κοιμωμένη) ήξερε πως αυτά είναι χρέη που έχεις απέναντι στους άλλους και όχι δικαιώματα, και προσπαθούσε να τα χρησιμοποιεί πάντα για να τους βοηθήσει. Νομίζω πως αυτό την έκανε ακόμα πιο ωραία..

Μα μετά, όπως σεκάθετι  που μοιάζει με παραμύθι σε αυτή τη ζωή, ήρθε η σειρά της κατάρας και η Ωραία έπεσε σε βαθύ ύπνο. Για χρόνια πολλά. Καθώς το βασιλόπουλο είχε χαθεί απ’ την αρχή και ήταν η αιτία του ύπνου της, δεν υπήρχε κανείς να την ξυπνήσει και έμεινε έτσι για χρόνια πολλά. Τόσο πολλά που στο μεταξύ ο κόσμος άλλαξε. Μπορεί στη μορφή να έμοιαζε με αυτό που θυμόταν, αλλά τώρα όλοι την φώναζαν Ωραία Κοιμωμένη πια και όλα όσα ήταν το καμάρι και η περηφάνια της σ’ αυτό το νέο κόσμο διαπίστωνε μέρα με τη μέρα πως είχαν γίνει εγκληματικά μειονεκτήματα.

Από κεκτημένη ταχύτητα θες, από ελλιπή ικανότητα προσαρμογής, ίσως να είχε και μεγαλώσει περισσότερο απ’ ότι πίστευε, αυτή προσπαθούσε ακόμα να αγωνιστεί γι’ αυτά που πίστευε, να λέει την αλήθεια, να κοιτάει στο βάθος κάτω από την χρυσίζουσα επιφάνεια των πραγμάτων. Αλλίμονο όμως… Πολύ ευαίσθητη είσαι της έλεγαν, κακώς ασχολείσαι με αυτά τα πράγματα, μη δίνεις σημασία στους κομπλεξικούς μωρέ. Μα δεν μπορούμε να αφήσουμε τον κόσμο στα χέρια τους, τους απαντούσε αυτή. Εσύ είσαι ευέξαπτη και ευρέθιστη και σου κακοφαίνονται όλα, της έλεγαν… Αλλες φορές κοίταγε στο βάθος κι έβλεπε κάτι που έπρεπε να αλλάξει, ιδέα σου της έλεγαν μια χαρά είναι όλα. Οταν αυτό ερχόταν στην επιφάνεια σφύριζαν όλοι αδιάφορα. Πολύ σφύριγμα στο νέο αυτό κόσμο.. όλοι ξέραν να σφυρίζουν έξοχα.

Στον ήχο του σφυρίγματος τους, η Ωραία Κοιμωμένη (που δεν ήταν πια ωραία και θα προτιμούσε να έχει μείνει κοιμωμένη) άλλαζε παραμύθι και γινόταν λέαινα που άφηνε την αγέλη της και έφευγε να κυνηγήσει στα όρια της σαβάννας. Μόνη της έτρωγε και μόνη της τριγυρνούσε σα χαμένη, μέχρι να ξαναγυρίσει με το κεφάλι σκυφτό πίσω στους άλλους, που ακόμα σφύριζαν..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 8, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: