κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω

Είναι η μυστήρια η χώρα των δακρύων.. Την πατάνε μόνο αυτοί που την αντέχουν, και δεν έχουν ανάγκη να επιβεβαίωσουν μια επίπλαστη αισιοδοξία και κανονικότητα απέναντι στους άλλους. Δεν θέλουν να αποδείξουν ότι είναι καλοί και ευχάριστοι και μπορούν να μένουν μόνοι τους με όσους είναι διατεθειμένοι να καταλάβουν. Η χώρα της θλίψης είναι γι’ αυτούς που αντέχουν, γι’ αυτούς που καταλαβαίνουν, γι’ αυτούς που μπορούν να βγουν απ’ αυτήν ανανεωμένοι και να παλέψουν ξανά.

Η χώρα των δακρύων είναι για τους έξυπνους και για τους δυνατούς. Είναι γι’ αυτούς που ξέρουν και την αγάπη και την απώλεια, όχι για θεωρίες, ούτε για επίδειξη. Μεγάλα λόγια δε λένε αυτοί που δεν τα εννοούν, αυτοί που ξέρουν τα λένε και δεν τα καταλαβαίνει κανείς. Είναι αυτοί που κόβουν τις βόλτες τους στη χώρα των δακρύων όποτε χρειαστεί κι όχι όποτε τους βλέπουν οι άλλοι. Η επανάσταση, η δύναμη, η αντοχή κρύβονται στην παραδοχή της αδυναμίας μας…

… οι υπόλοιποι, τον πούλο..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 10, 2010.

3 Σχόλια to “κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω”

  1. από που βγάζω εισιτήριο;

  2. «Ανάθεμα την ανάγκη!», θα έλεγα.

    Καλό βράδυ!

  3. @ tougo

    εσύ έχεις ελευθέρας 😉

    φιλιά!

    @ αειποτε

    είναι και επιλογή καλέ μου φίλε 🙂

    καλό βράδυ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: