let your soul take you where you want to sing

Απ’ το νησί αυτό οι μόνοι που καταφέρνουν να δραπετεύσουν κάποιες φορές είναι οι λέξεις και μερικές νότες. Δεν ξέρω αν τις παίρνει το κύμα και τις φέρνει σε σένα, να δουν στεριά και να χορτάσουν ανθρώπους, ή χάνονται στη θάλασσα, όμως εγώ όποτε μπορώ ανοίγω τα χέρια μου και τις αφήνω να φύγουν. Καθώς περνάνε οι μέρες/έτη αυτού του νησιού, τις βλέπω να γυρνάνε γύρω απ’ τα πόδια μου στην αρχή σαν χαρούμενα σκυλάκια που θέλουν να παίξουν και μετά γίνονται σωρός από φύλλα πεθαμένα του φθινοπώρου, που στο τέλος καίω το βράδυ για να ζεσταθώ. Το πρωϊ μαζεύω τις στάχτες και σου στέλνω, κι όσα φύλλα σκόρπισε η φωτιά, αρνούμενη κι αυτή ακόμα να λυτρώσει τις λέξεις απ’ τη φυλακή τους. Ισως εσύ δε βγάζεις νόημα απ’ τις στάχτες και μερικά φύλλα, αλλά τα τραγούδια πρέπει, δεν μπορεί, να τα καταλαβαίνεις. Ζω με την ελπίδα πως διακρίνεις μέσα τους την άνοιξη, και το ζεστό καλοκαίρι, πως βλέπεις και τη θλίψη του φθινοπώρου μου και πόσο κρυώνω το χειμώνα… Ελπίζω μόνο να χαμογελάς όταν ανθίζουν μπροστά σου οι λέξεις μου και όταν γεμίζουν καρπούς. Αλλιώς τίποτα δεν θα χε νόημα καθώς no one would listen..

Χρυσορόδινη

Advertisements

~ από isisveiled στο Φεβρουαρίου 5, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: