γελά ο μωρός..

Στον αντίποδα του πόνου άλλες φορές πάλι θα βρούμε τους έλληνες ιστολόγους να χαίρονται ακατάσχετα και χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο μόνο και μόνο για να αποφύγουν χαρακτηρισμούς του τύπου «κλαψιάρης» ή «κλαψομούνα». Κλαίνε και πονάνε με την ίδια ευκολία φυσικά, ψευδώς πάντα και παντού. Γιατί αν ο πόνος είναι εκείνη η ένδειξη που ψάχνουν ότι κατέχουν την γραφή και την σκέψη, ότι ξέρουν από γράμματα και έχουν βαθιά και ειλικρινή αισθήματα, η χαρά είναι η απόδειξη ότι είναι καλοί άνθρωποι άξιοι να τους αγαπούν όλοι και να τους θαυμάζουν. Σαχλαμαρίζουν αέναα την καλημέρα και την καλησπέρα τους, τα «φιλάκια» (παλιότερα ήταν της μόδας τα φιλούθκια σε κάποιαν ακατανόητη προς εμένα ισπανική τους έκδοση) και κυρίως εκείνο το «μου» στο τέλος κάθε προσφώνησης που αν είχαν ιερό και όσιο θα έπρεπε να το χρησιμοποιούν μια φορά την δεκαετία και ούτε. Ελένη μου ευχαριστώ, Πέτρο μου νά ‘σαι καλά, Γιώργο μου είσαι υπέροχος τσιρίζουν (συνήθως σε greeklish μάλιστα) εντός των ιστολογίων και του facebook επίσης. Λουλούδια, κουνελάκια, καλοκαιράκια, μπανάκια, άχου άχου ό,τι προστάζει η εποχή όλα τα χρησιμοποιούν τα «καλά» παιδιά. Και για τα ζώα θα κλάψουν, και σαν ζώα θα φερθούν, και θα πασπαλίσουν και τη ζωή με πέντε ζουζουνιές και ξεμπέρδεψαν. Κλαίνε και γελάνε όμως πάντα σε λάθος στιγμή και πάντα περισσότερο απ’ ότι χρειάζεται, ενίοτε μάλιστα και ανακατεμένα, όχι από κάποια κυκλοθυμική ιδιότητα αλλά γιατί απλά αγνοούν τη σοβαρότητα όλων των συναισθημάτων. Πάντα κάτι θέλουν να αποκομίσουν απ’ αυτό. Να παίξουν (φτωχά) με τις εντυπώσεις των άλλων και να κερδίσουν εξίσου φτωχές εντυπώσεις και ύμνους για τον εαυτό τους. Στην προσπάθεια τους αυτή κάνουν και λάθη, γελάνε με αυτά που θα έπρεπε να κλαίνε και το ανάποδο. Οπως με το παραπάνω τραγούδι που το χουν χορέψει τσιφτετέλι σε πολλά τραπέζια κι έχουν κουνήσει τα κορμιά τους οι σαχλές και έχουν θαυμάσει από κάτω οι ανόητοι…

Advertisements

~ από isisveiled στο Απρίλιος 10, 2010.

8 Σχόλια to “γελά ο μωρός..”

  1. Θα καταλήξω πως ο κλαυσίγελος είναι το εθνικό μας σπορ.

  2. εεετσι 😉

  3. Παρά το γεγονός ότι με περιέγραψες … τέλεια…δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πως χαμογέλασα κιόλας.
    Μου φαίνονται τόσο μακρινές πια αυτές οι εποχές….

  4. Δεν είχα κάποιον συγκεκριμένο στο μυαλό μου, το κείμενο είναι απλως συμπλήρωμα στο ποστ που έχω βάλει σε σύνδεσμο στην αρχή.

    την καλησπέρα μου 🙂

  5. Χμ! Κακιούλες; Γιατί;

    Να είσαι Καλά!

  6. Γιατί κακιούλες? Συμπληρωσα ένα κείμενο που μου άρεσε με τον αντίποδα του, ισορροπία το λέω εγώ 🙂

    την καλησπέρα μου 🙂

  7. Το γνωρίζω πως δεν μίλαγες για κάποιον σ υγκεκριμένο…
    Απλά όσον αφορά εμένα, έπεσες πολύ μέσα ιδιαίτερα στα σημεία με τα …»μου…» Κακό συνήθειο από τα παλιά που κρατώ μέχρι σήμερα…
    Δεν θα μπορούσα να μην το ομολογήσω, καταλαβάινεις ελπίζω.. 🙂

  8. Kαλημέρα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: