H Κοκκινοσκουφίτσα

Πήγα μια μεγάλη βόλτα, να καθαρίσει το μυαλό μου από νούμερα και εντολές, πριν έρθω να μιλήσουμε. Διστάζω κι εγώ βλέπεις γιατί πρώτη φορά το κάνω αλλά νομίζω πως ήρθε η ώρα. Θυμάσαι το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας που σου έλεγα όταν ήσουν μικρή? Είναι καιρός να δεις πέρα απ’ τον μύθο, αυτό που κρύβουν οι συμβολισμοί και οι ζωγραφιές. Σκέψου πως τώρα εσύ είσαι η Κοκκινοσκουφίτσα και έφτασε η στιγμή να βγεις μόνη σου στο δάσος. Εχεις πια και το κατακόκκινο παλτό σου να σε φυλάει απ’ το κρύο κι εγώ όσο μπόρεσα σου έδωσα οδηγίες πως θα περάσεις μέσα απ’ αυτό να γίνεις εσύ η ίδια Γιαγιά. Με λίγα λόγια να ωριμάσεις. Οταν ανέλαβα τη φροντίδα σου, το έκανα με μεγάλη χαρά και γιατί αυτή την αίσθηση υπευθυνότητας έμαθα κι εγώ απ’ τους γονείς μου. Σου συγχώρεσα τα λάθη σου, άλλες φορές σου φώναξα γιατί δεν καταλάβαινες, κι άλλες σε καλόπιασα με παραμύθια και τραγούδια για να κοιμηθείς. Ομως κάποτε, πρέπει να αναλάβεις μόνη σου το δρόμο σου, να κάνεις τις επιλογές σου και να πληρώσεις το κόστος τους, γιατί κι εσύ κι εγώ μεγαλώσαμε πια.. Aν συνεχίσω να τρέχω πίσω σου για να σε προστατεύω, θα μου γίνει εμμονή και κάθε καλός ψυχίατρος θα διέκρινε ένα μεσσιανικό σύνδρομο στις σχέσεις μας, κι εσύ πάλι δεν θα σταματούσες να κάνεις τα ίδια και τα ίδια λάθη. Αυτό δεν σημαίνει πως τώρα θα σταματήσεις, αλλά εγώ πρέπει να περάσω σε ένα δεύτερο επίπεδο ενηλικίωσης και να αναζητήσω τους δικούς μου δρόμους στο δικό μου δάσος. Βλέπεις το παραμύθι δεν τελειώνει ποτέ. Κάθε που ένα δάσος τελειώνει, στην άκρη του ξεκινάει το επόμενο. Θα είμαι εδώ να σε φροντίζω αν μπορώ, να σε συμβουλεύω αν το ζητάς και δεν θα λείψουν οι καυγάδες. Βλέπεις σε κάποια πράγματα θα έχουμε πάντα διαφορετικές απόψεις, κι εκεί που εγώ βλέπω τον Κακό Λύκο εσύ θα νομίζεις πως είναι μόνο μια σκιά. Mα όταν λέμε κακό λύκο, να ξέρεις, πως εννοούμε όλες τις αυταπάτες, όλη την αδιαφορία και την τεμπελιά που δείχνουμε μόνοι μας απέναντι στον εαυτό μας και στους άλλους. Αυτές είναι οι κακές παρέες που  πρέπει να αποφύγεις, και που μπορεί να γίνουν εθιστικές. Το παιχνίδι της ζωής δεν θα το κερδίσεις ποτέ απ’ τον καναπέ σου τρώγοντας πατατάκια, θα το κερδίσεις όρθια στο δρόμο ανάμεσα στα δέντρα, ακόμα και αν έχει κρύο και σκοτάδι. Ακόμα κι αν φοβάσαι. Εγώ δεν μπορώ να φοβάμαι άλλο για σένα, ούτε να διώχνω το κακό που θέλει να σε καταβροχθίσει για να μη γίνεις ποτέ Γιαγιά και να αποκτήσεις τη σοφία και τη γνώση των χρόνων της. Θα ονειρεύομαι και θα ελπίζω να γίνεις το καλύτερο που μπορείς. Ανθρωπότητα να ξέρεις πως σε αγαπάω και πως αν χρειαζόταν θα έδινα και τη ζωή μου για σένα αλλά όχι την ψυχή μου. Πάρε τώρα το καλαθάκι σου και ξεκίνα για το δάσος …

Χρυσορόδινη

υ.γ. Απ’ την ψυχή του Λύκου ζητάω συγνώμη που παρέμεινε σαν σύμβολο του κακού στο παραμύθι  μου.

Advertisements

~ από isisveiled στο Απρίλιος 13, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: