Travian Gr και Ελληνική πραγματικότητα

Η ενασχόληση μου τα τελευταία χρόνια με το ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρον αυτό παιχνίδι, μου έδειξε για άλλη μια φορά ότι οι αρχικοί και τελευταίοι υπαίτιοι για την τρέχουσα κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οπως και στο παρελθόν, όπου ασχολήθηκα δηλαδή με μεγάλες ομάδες μέσω διαδικτύου, είδα να ξεδιπλώνεται η ελληνική νοοτροπία, με ένα πολύ ισχυρό στατιστικό δείγμα, με τα καλά της και τα κακά της. Με εξαίρεση τον Admin του παιχνιδιού που ομολογώ με διέψευσε ευχάριστα (αλλά μάλλον γι’αυτό φταίει η διαμονή του εκτός Ελλάδας) και κάποια απ’ τα μέλη της ομάδας, όλοι οι υπόλοιποι ζουν δυστυχώς ανάμεσα μας. Δεδομένου μάλιστα, ότι πρόκειται για ένα «πολεμικό» παιχνίδι (αλλά μήπως πόλεμος δεν είναι και η επιβίωση μας ή οι σημερινές κοινωνίες?) όλα τα συμπλέγματα του καθενός βγαίνουν καθαρά στην επιφάνεια. Από τον σούπερ αρχηγό του σουπερ-υπερ-έξτρα-καταπληκτικού συνασπισμού που είναι το τυπικό παράδειγμα του αδίστακτου και καιροσκόπου έλληνα. Αυτού που διαστρεβλώνει μονίμως αυτά που ακούει και αυτά που συμβαίνουν για χάρη της προσωπικής του καταξίωσης στα μάτια των άλλων (αυτόν τον καημένο δυστυχώς η μοίρα τον εκδικήθηκε σκληρά), του καιροσκόπου που φαντάζεται ότι η συμμετοχή του στην πολιτική και εφόσον το κόμμα του είναι κυβέρνηση μπορεί να κάνει τα πάντα, και του οπορτουνιστή που ψάχνει όταν δεν έχει πως να «χωθεί» στα πράγματα, να «φάει» απ’ όπου και όποιον μπορεί με οποιοδήποτε κόστος και παντελή απουσία ηθικών αξιών, και αξιοπρέπειας. Είδα ακόμα, το παράσιτο, που αφοσιώνεται με πάθος στα ασήμαντα, πουλάει την καλοσύνη του παντού και εκμεταλλεύεται τα πάντα για να επιζήσει εις βάρος των άλλων. Είναι ο κλασσικός τεμπέλης Ελληνας, που θα ξεπουλήσει την ψυχή του, θα χαμογελάει πάντα και θα προσφέρεται να σου λύσει τα κορδόνια των παπουτσιών, αρκεί να εξασφαλίσει το «τσάμπα» στη ζωή του. Οπως κάθε παρασιτικός οργανισμός σε αυτή τη γη, στην αρχή θα είναι ελκυστικός, αλλά μετά η τεμπελιά του θα είναι εις βάρος της ίδιας του της επιβίωσης, αφού τελικά σκοτώνει τον ξενιστή του. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος, για παράδειγμα, προτιμούσε να μένει μια βδομάδα στο δικό μου σπίτι, μια βδομάδα στου φίλου, μια στου κολλητού, μια ξανά σε μένα παρά να πάει να δουλέψει νυχτοφύλακας και να βγάζει τα έξοδα του (γιατί όχι, αυτός μπάτσος δεν θα γίνει ποτέ). Καταλήγουμε στα ίδια, συμπλέγματα, ανύπαρκτη ηθική, διαστρέβλωση της πραγματικότητας, άνοδο στην κυβέρνηση όποιων των εξυπηρετούν και φυσικά, μηδέν αξιοπρέπεια. Επειτα είναι και η τσούλα του σέρβερ. Παντού υπάρχει μία και μη γελιέστε δεν είναι μόνο γένους θηλυκού, αν και η δικιά μας τουλάχιστον γονιδιακά είναι. Θα κάνει παιχνίδι συνήθως με τρεις τέσσερις ταυτόχρονα, θα γκρινιάζει και θα βρίζει και για τους τρεις, αλλά θα τους κάθεται χωρίς δεύτερη σκέψη. Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που τους βλέπουμε υπαλλήλους στις διάφορες υπηρεσίες συνήθως. Γλύφουν συστηματικά δυο τρεις υψηλόβαθμους, τους βρίζουν στους υπόλοιπους, και από μπροστά αρνούνται τα πάντα, γελάνε με όλους και είναι ο ορισμός της «καλής» παρέας. Φυσικά εξυπηρετούν κατά προτεραιότητα τις «μπινιές» του προϊστάμενου και κατά τ’άλλα βάφουν τα νύχια τους όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν τον πολίτη. Κανένας αυτοσεβασμός, μηδέν αξιοπρέπεια. Απ’ όλο αυτό δεν θα μπορούσε να λείπει (συνοπτικά) ο βλάχος που ήρθε απ’ το χωριό στην πρωτεύουσα και θα κάνει κάθε βρωμοδουλειά υπάρχει, θα δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα του αφεντικού, αρκεί να βγει μια φωτογραφία στα μπουζούκια μαζί του το βράδυ. Είναι ο βρώμικος μπάτσος, που έγινε μπάτσος γιατί δεν έμαθε ποτέ να γράφει και να διαβάζει και ο καθρέφτης του καθημερινά του απαγορεύει να καθρεφτίζεται για να μη σπάσει και τελικά τα παίρνει κάτω απ’ το τραπέζι μόνο και μόνο για να νιώθει ότι κάτι έκανε σε αυτή τη ζωή. Η αυτοπραγμάτωση σε αντίστροφη πορεία στο μεγαλείο της και, μηδέν αξιοπρέπεια. Είναι το τσιράκι, που δεν ξέρει και δεν το νοιάζει που το αφεντικό είναι αρχηγός της μαφίας, αυτός κάνει αυτό που του πανε να κάνει και πίστεψε και την δικαιολογία που του δώσανε. Είναι το πλήθος των αμνοεριφίων που πάνε για σφαγή αδιαμαρτύρητα και οι χαζοχαρούμενοι που κάνουν χαβαλέ μαζί τους. Αυτοί είμαστε οι Ελληνες. Με Ε κεφαλαίο και συγκεκριμένοι, και αόριστοι και με μηδέν αξιοπρέπεια.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαΐου 3, 2010.

3 Σχόλια to “Travian Gr και Ελληνική πραγματικότητα”

  1. Το παιχνίδι και τους παίκτες δεν τους γνωρίζω. Την Ελλάδα όμως τη γνωρίζω καλά και η περιγραφή σου σπάει κόκκαλα.

    Καλή μας νύχτα και καλή τύχη.

  2. Δεν χρειάζεται βρε μανάρι να τους γνωρίζεις (το παιχνίδι είναι γμάτο όμως), ζουν και κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Κι αν δεν τους λένε Δημήτρη, Γιώργο κοκ τους λένε κάτι άλλο, δεν έχει και μεγάλη σημασία..

    ναι καλό ξημέρωμα να ‘χουμε 😉

  3. Κι επειδή πρόλαβαν μερικοί φίλοι να μου παραπονεθούν ότι «γλύφω» λέει τον Αντμιν, να σας πω το εξής. Σαν άνθρωπος οφείλω όπως ακριβώς αναγνωρίζω τα σκατά που υπάρχουν γύρω μας, να αναγνωρίζω και τα καλά. Θα μπορούσα να αναφέρω και κάποιους ακόμα στους καλούς, αλλά σέβομαι την επιθυμία να μην προσωποποιούνται όπως την έχουν εκφράσει με την ως τώρα στάση τους και δεν το κάνω. Κατά τ’άλλα ναι, ρε ρεμάλια κι εσείς καλοί είστε είπαμε 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: