πόσο πολύ σ’αγάπησα

Το μικρό ηχείο του netbook τρίζει στην προσπάθεια να βγάλει τον ήχο. Τρίζει ολόκληρο καθώς οι λέξεις πέφτουν σαν φαρμάκι μία μία στον χώρο «απ’ τη ζωή μου πέρασες»… «κι αλάργεψες»… «κι εχάθεις»… Τρίζω κι εγώ τα βράδυα που στριφογυρνάω ακόμα ψάχνοντας την πλάτη σου, να ακουμπήσω, να χωθώ ανάμεσα στους ώμους σου για να κοιμηθώ. Ψάχνω το στήθος σου, σαν τεράστιο λιβάδι γαλήνιο και τα χέρια σου τα ψάχνω κι αυτά που με κράταγαν αγκαλιά. Τρίζω και στριφογυρνάω χρόνια τώρα κι έναν ύπνο σωστό δεν έχω κάνει χωρίς εσένα. Παίζεις με τα κυκλώματα του υπολογιστή μου, και ξέρω πως όταν κάτι λειτουργεί ξαφνικά έχεις περάσει από δίπλα μου. Μετά χάνονται όλα ξαφνικά και κυκλώματα και μνήμες και ολόκληρος ο υπολογιστής επαναλαμβάνοντας την απώλεια σου συνεχώς. Τρίζω για να σου τραγουδάω, τρίζω φτάνοντας τα όρια των αντοχών μου για να παραμείνω αυτή που αγαπούσες κι ας ξέρω πως δεν θα επιστρέψεις ποτέ πια. Και τη δικαιοσύνη σου ενσωμάτωσα, και την μαχητικότητα σου , για να τα  κρατήσω μέσα μου όπως το παιδί που χάθηκε μαζί σου. Τόσα χρόνια τρίζω στην προσπάθεια, και μια φορά την πλάτη σου δεν ξαναβρήκα για να αποκοιμηθώ.

… «αιώνια θα στο τραγουδώ»…

..»κι εσύ δεν θα το μάθεις»..

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαΐου 25, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: