κάποτε θα ρθουν να σου πουν..

Την ελευθερία μου να μιλάω και να λέω αυτό που νομίζω χωρίς τις διαστρεβλώσεις, τις κακές προθέσεις, τα απωθημένα και τη βλακεία του καθενός την έχω κατακτήσει δύσκολα πολύ. Γιατί πολλοί είναι και  οι  μικροτσούτσουνοι παπαροζούμηδες που υπάρχουν γύρω μας και τέτοιες ελευθερίες τις κρατάνε μόνο για τον εαυτό τους και τις απαγορεύουν στους άλλους. Πρέπει να παλέψεις για να τους ξεπεράσεις και να μη χάσεις τον εαυτό σου μέσα απ’ αυτό. Πρέπει να τα βάλεις με τα στερεότυπα τους και την κακώς εννοούμενη δημοκρατική τους αντίληψη που δεν είναι τίποτα άλλο από παραμυθάκια για να κοιμίζουν τα πρόβατα που τους ακολουθούν με μάτια γλαρά στη σφαγή. Γιατί δεν περίμενα φυσικά να χουν διαβάσει Οργουελ οι κάφροι των γηπέδων που μας περιτριγυρίζουν, αλλά αν τα πρόβατα το είχαν διαβάσει θα ήξεραν πως στην Φάρμα των Ζώων, αυτοί που επαναστάτησαν κατά της τυραννίας των ανθρώπων, με φωνές και επιχειρήματα, χύνοντας μάλιστα στο όνομα της επανάστασης το αίμα των «ζώων» απλά αποζητούσαν τον έλεγχο των υπολοίπων και τίποτα παραπάνω. Δεν είναι τυχαίο, που σε αυτούς ο συγγραφέας τους δίνει μορφή γουρουνιών, κι ας με συγχωρήσουν και μένα και τον Οργουελ τα γουρούνια για την αναφορά μας σε αυτά γιατί στην πραγματικότητα είναι πανάγαθα ζώα.

Στο όνομα της επανάστασης και της δημοκρατίας λοιπόν τα πρόβατα οδηγούνται στη σφαγή. Ακόμα και την ώρα που τους φτάνουν το μαχαίρι στο λαρύγγι, για το καλό των άλλων θα τους πουν ότι είναι. Και θα κυλήσει ξανά το αίμα και οι μικροτσούτσουνοι παπαροζούμηδες θα επιπλεύσουν για άλλη μια φορά στη σούπα του κόσμου. Οπως ακριβώς και τα σκατά στη θάλασσα.

Ποιος είσαι εσύ θα πουν, που θα ‘ρθεις να ελέγξεις αν θα φαγωθούμε μεταξύ μας? Αν την είδες Χριστός να σε σταυρώσουμε να τελειώνουμε.  Αν εγκαίρως δεν προσέξεις, και δεν πολεμήσεις οι κάφροι των γηπέδων, τα γουρούνια του Οργουελ, θα γίνουν τα νέα αφεντικά και το λιγότερο που θα εχεις χάσει θα είναι η ζωή σου. Το περισσότερο θα είναι η ελευθερία σου και η ιδια σου η προσωπικότητα που σε ξεχωρίζει απ’ αυτούς. Αυτή την ελευθερία κατέκτησα με τόσο κόπο εγώ.

Την ελευθερία ας πούμε να συγκρίνομαι σε  ένα στρατηγικό παιχνίδι με τους υπόλοιπους παίκτες με την αξία μου, ούτε με την καρέκλα μου, ούτε με την δημοτικότητα μου, ούτε με τις τσαχπινιές μου στα ρουμ και στα αγοράκια των συμμαχιών, ούτε στους πολλαπλούς λογαριασμούς μου και στους κατασκόπους που «φυτεύω» σε άλλους συμμαχίες. Οση είναι αυτή η αξία, τόση έχω να καταθέσω. Αλλά είναι όλη δική μου και μπορώ να καμαρώνω γι’αυτήν και την επιλογή μου. Οσοι τώρα φωνάζουν για τα δίκια σας, είναι αυτοί που δεν θα περάσει καιρός πολύ και θα πιουν το αίμα σας. Θα φάνε το χρόνο σας, θα καταναλώσουν τα λεφτά σας στην δική τους τσέπη και το κυριότερο θα έχουν καπηλευτεί την αγαπημένη σας δημοκρατία. Ολοι αυτοί που τώρα φωνάζουν, είναι αυτοί που τρόμαξαν στην ιδέα να παίξουν με τις δικές τους δυνάμεις και να αποκαλυφθούν. Τι θα ήταν άραγε στα μάτια σας οι μεγάλοι αυτοί παίκτες χωρίς τα multi account τους, χωρίς τις γαλιφιές τους, χωρίς τα σκριπτάκια τους, μήπως θα ήταν εξίσου πρόβατα  με σας? Μήπως ακόμα χειρότερα γι’αυτούς, θα ήσασταν εσείς καλύτεροι απ’ αυτούς? θεός φυλάξοι τέτοιο πράγμα…

Αν νομίζετε πως η νίκη σε ένα παιχνίδι είναι ισχυρότερη από την ελπίδα καλώς κάνετε να μας ειρωνεύεστε γι’αυτό, εμείς θα παίξουμε για την ελπίδα λοιπόν κι εσείς κρατήστε το υπόλοιπο κουτί της Πανδώρας.

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουνίου 13, 2010.

6 Σχόλια to “κάποτε θα ρθουν να σου πουν..”

  1. I’m not interested in preserving the status quo; I want to overthrow it.
    Niccolo Machiavelli

    νομίζω ότι ταιριάζει στην αρχική σου σκέψη…
    καλή εβδομάδα

  2. ω ναι!

    καλή βδομάδα 🙂

  3. Δεν μπορείς στο ενδεχόμενο του να είναι οι άλλοι χειρότεροι να αυτοαποκαλείσαι «Μεσσίας»!
    Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από την καθολική εξουσία, πόσο μάλιστα όταν αυτή προσπαθείς να την αποκτήσεις χωρίς καν την κοινή αποδοχή.
    Δεν μπορείς να λες πως είσαι ο ικανός για να διαχειριστείς μια κρίση που θα που ενδεχομένως θα προκληθεί από κάποιους, για κάποιους, την στιγμή που δεν μπορείς να διαχειριστείς θετικά ούτε την κρίση που άμεσα δημιουργείται για εσένα!
    Δεν έχω καμία όρεξη να αντικαταστήσω τον νταβατζή με έναν άλλο νταβατζή! Δεν μπορώ να το ονομάσω εξέλιξη κάτι τέτοιο…
    Δεν πρόκειται να επιλέξω κανένα πεφωτισμένο γιατί απλά και δεν υπάρχει και δεν τον αναγνωρίζω ως τέτοιο!
    Δεν θέλω να μπω σε καμία διαδικασία κατανάλωσης χρόνου, όταν κανείς δεν μου διασφαλίζει ότι αν αυτός ο αυτοαποκαλούμενος «Μεσσίας» κάνει τελικά λάθος πως θα αντικατασταθεί! Για την ακρίβεια μου το έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να αντικατασταθεί, αφού θεωρεί τον ίδιο του τον εαυτό και υπεράνω όλων, αλλά και ιδιοκτήτη σε κάτι που δεν χωράει κανένα ιδιοκτησιακό καθεστώς. Σε μια ομάδα εθνικού ενδιαφέροντος, παρότι είμαι ο πλέον ακατάλληλος άνθρωπος για να χρησιμοποιεί μια τέτοια λέξη.
    Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα μιας χώρας σε οποιοδήποτε θέμα δεν νοείται να τίθεται προς εκμετάλλευση και να ανήκει σε ΚΑΝΕΝΑΝ! Από όποια μεριά και να ανήκει αυτός! Όποιος λοιπόν θέλει να το ορίζει ως δική του «πατέντα» ας κάνει την ομάδα του και τα κουβαδάκια του και σε άλλη παραλία! Εμείς τα γουρούνια προτιμάμε να παίζουμε με τις λάσπες! Άλλωστε ως γουρούνια έχουμε και ανατομικό πρόβλημα, λόγο του οποίου δεν μπορούμε να σηκώσουμε το κεφάλι μας και να δούμε πολύ ψηλά, ώστε να δούμε τον «Θεό – Μεσσία»… και αν δεν τον μπορείς να τον δεις, δεν υπάρχει!

    Καλή συνέχεια και καλή τύχη στην ομάδα του «βασιλέα – Μεσσία – Πεφωτισμένου» που κατάφερε όντος να ενώσει όλους όσους σφαζόντουσαν μέχρι σήμερα και αυτό πρέπει να του το αναγνωρίσουμε, όμως λίγο διαφορετικά… εναντίον των απολυταρχικών και φασιστικών απόψεών και πράξεών του!

    Ο Βασιλιάς πέθανε, ζήτω ο Βασιλιάς.

    Υγ. Το παραπάνω τραγούδι έχει λίγο περισσότερο βάθος στην πρώτη του εκτέλεση από τον Σιδηρόπουλο….

  4. 1. Καταρχήν αυτά τα επαναστατικά μανιφέστα Μήτσο όχι εδώ δεν περνάνε γιατι εγώ σε αντίθεση με αυτόν που βρίζεις δεν εχω καλοσύνες να σε αφήνω να έρχεσαι στον ιστολογικό μου χώρο να πουλάς τσαμπουκάδες

    2. Χαίρομαι που απάντησες όμως στο παρόν κείμενο και μου θυμίζεις τον φίλο σου Μεσσία που πέρυσι τον έκραζα στο φεις και ήταν ο πρώτος που βγήκε να σχολιάσει στο κείμενο, το ρητό για τη μύγα το ξέρεις κι αν δεν το ξέρεις ρώτα να στο πουν.

    3. Ο καθένας έχει τα δικαιώματα διαχείρισης της ιδέας του και όποιου δεν του αρέσει φεύγει. Δεν ήρθα εγώ για παράδειγμα να σου ζητήσω δικαιώματα για το βιβλίο αι μετά μάλιστα να σου πω και πως θα το γράψεις για παράδειγμα. Οποιος δεν του άρεσε είχε εξ αρχής την επιλογή να απέχει ή/και να κάνει κάτι άλλο. Αυτό είναι φασισμός και όχι η ύπαρξη μιας ιδέας διαχειρισης μιας ομάδας, αλλά δεν περιμένω να καταλάβετε τη διαφορά.

    4. Η τεράστια διαφορά μας κρίθηκε εκ των υστέρων. Εσεις συνεχίζετε να αναλώνεστε στα ρουμ βρίζοντας εμάς (λάσπες που αρμόζουν στα γουρούνια δηλαδή που διαφεντεύουν τη συνείδηση σας αυτή τη στιγμή) ενώ εμείς όποιος πάει να πει κάτι τον κόβουμε και λέμε στοπ αυτά έληξαν πάμε να παίξουμε τώρα.

    5. Είναι πραγματικά ενδιαφέρον πως όχι μόνο σήκωσες τη μύγα του κειμένου, αλλά σήκωσες και τη μύγα του «γουρουνιού» ενώ εγώ τουλάχιστον σε θεωρούσα πρόβατο στην συγκεκριμένη ιστορία.

    6. Μια που τα λέμε όλα αυτά, οι από κει «φίλοι» σου ξέρουν ότι η προτίμση σου οφείλεται στην ανάγκη προώθησης του βιβλίου σου σε μια πληθυσμιακά μεγαλύτερη ομάδα ή νομίζουν ότι τους κάνεις απλά κέφι?

    7. Φαντάζεσαι ότι το δευτέρο βιντεάκι δεν το είχα δει? Και θα μου κάνεις μαθήματα αισθητικής εσύ για το τι θα βάλω στο κείμενο μου?

    8. Μετά απ’ όλα αυτά για πολλούς από σας θα έλεγα πάντως του Douglas Adams να μην ανησυχεί για το αν ήταν κακή ιδέα να κατέβουμε απ’ τα δέντρα γιατί μερικοί δεν έχουν προχωρήσει σε αυτό το στάδιο ακόμα οπότε σαφώς υπάρχει περιθώριο βελτίωσης.

    9. Μη σε ξαναδώ τριγύρω στο ιστολόγιο μου με τέτοιο ύφος αν πρώτα δεν αποσυνδέσεις την ηθική σου από την τσέπη σου.

    άντε καλή βδομάδα σου εύχομαι και σήμερα 🙂

  5. Καλά όλα, αλλά οι μικροτσούτσουνοι τι φταίνε για τη μικροτσουτσουνίασή τους; Μήπως αυτοί έδωσαν τα …μέτρα στη μάνα τους; τώρα οι παπαροζούμηδες δεν ξέρω τι ακριβώς (ούτε κατά προσέγγιση) είναι…

    Ελπίζω να μην σε ενόχλησε η χιουμοριστική διάθεσή μου στη σοβαρή ανάρτησή σου. Τραβάω κι εγώ τα ζόρια μου, ως κάτοικος της υπέροχης αυτής αφρικανικής χώρας και τό’χω ανάγκη το σκάσιμο στ’ αχείλι!

  6. χαχαχααχαχ να στο εξηγήσω αμέσως φίλε μου…

    δεδομένου ότι αυτοί οι άνθρωποι συνήθως έχουν μια περίεργη σύνδεση του εγκεφάλου τους με το πουλί τους, σκέφτονται δηλαδή με το ένα στη θέση του αλλου, αν κρίνω από την ικανότητα κρίσης τους κρίνω και το μέγεθος του πουλιού τους!

    (χααχχαχαχαχαχ εγώ κι ο Μπαμπινιώτης ε?)

    Καλημέρα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: