te voglio bene assaie…

Kάπου εκεί που φεύγει το φως της μέρας  ο αέρας πέφτει, κι ανοίγουν τα παράθυρα κάτι περίεργο συμβαίνει. Βγαίνουν στην επιφάνεια τα δύο ένστικτα με τη μορφή του Ιανού, ο έρωτας και ο θάνατος και ζητούν το δικό τους μερίδιο στην πραγματικότητα. Ολη η ζωή γίνεται μια μάχη με τον έρωτα ή ένας έρωτας για μάχη. Το αίμα δεν καταλαβαίνει τη διαφορά. Αρχίζει και τρέχει γρηγορότερα στις φλέβες, καλπάζει προς τον εγκέφαλο και κυριεύει ολοκληρωτικά τις λειτουργίες του. Αλλάζει την ανάσα και την κάνει άλλοτε πιο αργή κι άλλοτε πιο γρήγορη, οι κόρες διαστέλλονται, η σκέψη υποκύπτει κι αυτή. Κάθε γεγονός  ερμηνεύεται μ’ έναν τρόπο τώρα, προσπερνάει κάθε τι που υπαγόρευσε η λογική όλη τη μέρα και αφρίζουν οι ορμόνες στις όχθες της συνείδησης. Πάνε και σκάνε σαν κύματα στα βράχια, γυρνάνε κι επιστρέφουν ξανά, όχι πια μουρμουρίζοντας πάνω στην άμμο, αλλά φωνάζοντας, ουρλιάζοντας σχεδόν στον αέρα για έρωτα και θάνατο.

Φαίνεται πως η ζωή άλλες αντιστάσεις δεν έχει όταν πέσει το φως, όταν ο αέρας λιγοστέψει κι ανοίξουν τα παράθυρα της ψυχής κι μένει ευάλωτη στις καταιγίδες που την πλησιάζουν. Κάθε βράδυ  ξανά και ξανά,  λαξεύει ο έρωτας ιστορίες στο μυαλό κι ο θάνατος τους δίνει όνομα. Κάθε βράδυ σφυρίζει μανιασμένα η θάλασσα της ζωής σε θέλω ή πέθανε και το πρωϊ δεν υπάρχει ούτε η ανάμνηση του αφρού της.

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουλίου 8, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: