now say my name

Ηχος δεν πρόλαβε να ακουστεί, σαν σφαίρα πέρασε το όνομα του μέσα απ’ το οπτικό πεδίο και το έκανε χίλια κομμάτια. Θρυψαλλιάστηκαν χιλιάδες καθρέφτες, ο καθένας να αντανακλά αυτό που θέλουν οι γυναίκες, υποσχέσεις και λόγια πολλά και κούφια. Είμαι αυτός που θες, μουρμούριζαν ακόμα καθώς σκόρπαγαν παντού. Πίσω από τις ψυχρές ανακλαστικές επιφάνειες, έστεκε όρθιος και συστήθηκε : Είμαι Εγώ.

Ο πόθος γεννιέται σε μια στιγμή αλήθειας, διαφορετικής ίσως για τον καθένα. Χωρίς τα είδωλα τώρα να την αποκρύπτουν, αυτή η αλήθεια έστεκε καθαρή και αμόλυντη από λογικές διαστρεβλώσεις και επιθυμίες παραποιημένες. Μια αλήθεια, ουσιαστικοποιημένη σε ένα σώμα που μπορούσε να δηλώσει καθαρά, αυτός είμαι, είμαι εδώ, εσένα θέλω. Οπως ακριβώς πρέπει να είναι ο πόθος δηλαδή αν θέλει να γίνει χέρια και στόμα που θα ψηλαφίσουν, μύτη που θα χωθεί βαθειά στο δέρμα να εισπνεύσει κάθε διαφορετική ορμόνη που έγραψε την ιστορία της στο σώμα. Δεν υπάρχει πόθος πιο ολοκληρωτικός, αλήθεια πιο τέλεια, απ’ αυτή μιας απλής διατύπωσης : εσένα θέλω.

Αν η αγκαλιά μπορεί να γίνει προσδοκώμενη, να αξίζει η χάρη του έρωτα να χυθεί, να ρέει απ’ το μαγικό σύμπαν μιας πανσελήνου μέχρι τον απτό κόσμο, είναι γιατί η ο πόθος έγινε αλήθεια και δήλωσε τον εαυτό του καθαρά. Ετσι κάπως, θα ήταν τα χέρια που θα προτιμούσα να με αγγίζουν, σκέφτηκα, πάλι ή για πρώτη φορά δεν έχει σημασία.  Με μια απλή πρόθεση, χωρίς τις παραμορφωτικές προτάσεις που έχουν σκοπό να κλέψουν περισσότερο κάτι από σένα, παρά να το κερδίσουν με την αξία τους. Καθώς η πανσέληνος πλησίαζε, το φως Της, διέλυσε τους καθρέφτες, τις αντανακλάσεις, κάθε fata morgana  που μπορεί να δημιούργησε η δίψα και η περιπλάνηση στην έρημο.

Αν ο Αντρας αξίζει σε μια Γυναίκα, είναι γιατί μπορεί να σταθεί μπροστά της και να πει : Εσένα θέλω.

Advertisements

~ από isisveiled στο Αύγουστος 23, 2010.

2 Σχόλια to “now say my name”

  1. Ελπίζω αυτή τη φορά να πέτυχα τη σωστή ανάρτηση! Χρειάστηκε σημάδι, αλλά η προσπάθεια που φέρνει αποτέλεσμα σου δίνει άλλη ικανοποίηση 🙂
    Χαίρομαι που σου έδωσα ερέθισμα γι’ αυτό το κείμενο. Η δική σου, ανυπέρβλητη, ποιητική γραφή δίνει άλλα ερεθίσματα στο δικό μου θυμικό (και όχι μόνο)… Ο πόθος, το καύσιμο για την αέναη κίνηση του κόσμου, περιγράφεται πολύ δυνατά στις γραμμές σου. Τι άλλο να πω!

  2. Aν ήμουν ντροπαλή πραγματικά θα κοκκίνιζα… «ανυπέρβλητη» …

    Αυτό που εγώ βρίσκω ερεθιστικό είναι ακριβώς αυτή η ανταλλαγή ερεθισμάτων που καταλήγει σε έναν θαυμάσιο κύκλο νόησης-συναισθήματος-ερμηνείας-αντίδρασης που πραγματικά λατρεύω!

    τι άλλο να πω? 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: