lose your fear we may be strangers here

Ενα πάθος μισό, με όρια και όρους δεν είναι πάθος. Είναι μια αυταπάτη, ένας συμβιβασμός ακόμα, μιας επιθυμίας ανεκπλήρωτης. Μιας λαχτάρας που κάπου μέσα βαθιά καίει, να παραδοθείς, και να απαιτήσεις την παράδοση του άλλου σε σένα. Ενα πάθος υπό διαπραγμάτευση, δεν αξίζει να το ζεις. Ούτε να το συζητάς. Για να πεις πως σε μια πρόταση  θα χωρέσουν οι λέξεις «όσα περισσότερα» πρέπει να είσαι έτοιμος να πονέσεις, να χάσεις κάτι για να το κερδίσεις αυτό. Ασε να κάνει το αίμα σου λίγες μπουρμπουλήθρες για να δεις αν αντέχουν οι φλέβες σου. Οσα περισσότερα χωράνε σε ένα συγκεκριμένο καλάθι, δεν είναι όσα περισσότερα μπορείς να πάρεις και να δώσεις. Είναι λόγια μόνο, φαντασιώσεις για να κάνουν πιο υποφερτή την ανασφάλεια εκείνη που δεν σου επιτρέπει να αναπνέεις μέχρι το έλεος της ψυχής σου.

Παίζεις με τα σπίρτα, ενώ φοβάσαι την φωτιά κατά βάθος. Σκέφτεσαι πως κάποτε την άγγιξες και σε έκαψε, ή ίσως δεν την άγγιξες καν, κι ακολουθείς κι εσύ στερεότυπα και μια ηθική διαστρεβλωμένη από τους πολλούς. Παίζεις με τα σπίρτα, και ζητάς απ’ τη βενζίνη να είναι λιγότερο εύφλεκτη.  Κάποτε θα προσπαθήσεις να βάλεις αυτή την φωτιά και τα σπίρτα σου θα ναι βρεγμένα ή η βενζίνη θα χει εξατμιστεί. Θα ναι ένα πάθος μισό και πάλι, ανάπηρο απ’ τον χρόνο που θα χει περάσει από πάνω σου, και από τις καταστάσεις.

Οσο έχεις ακόμα επιλογές, βάλε φωτιά στο αίμα σου. Πέτα όσο περισσότερα μπορείς, ζήτα όσο περισσότερα μπορείς, αλλιώς μη συμβιβαστείς με ένα πάθος μισό και σακατεμένο. My precious?

Advertisements

~ από isisveiled στο Σεπτεμβρίου 20, 2010.

3 Σχόλια to “lose your fear we may be strangers here”

  1. respect!

  2. Τυχερή που το έχεις καταφέρει να ανάβεις την ίσκα του (ολόκληρου) πάθους, όπως φαίνεται…

  3. @ brexians

    🙂

    καλημέρα

    @ heliotypon

    Τυχερή ναί, αλλά ήξερα τι να κάνω με την τύχη μου όταν αυτή εμφανίστηκε μπροστά μου.

    – Για αποφυγή οποιονδήποτε παρεξηγήσεων, μη φανταστείτε το πάθος σαν κάτι εξτρίμ ή βιτσιόζικο. Μπορεί να είναι απλό και τρυφερό όσο ο πρωϊνός καφές, και η σιωπή μεταξύ δύο ατόμων που έχουν οικειότητα και δεν χρειάζεται να λένε πολλά. Είναι όμως ένας καθημερινός πόλεμος με το Εγώ σου να επιλέγεις την απόλυτη παράδοση σου στον άλλο. Αυτό είναι πάθος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: