στάχτες

 

 

Λίγο λίγο στάξατε το φαρμάκι και τον σκοτώσατε. Εσύ, εσύ κι εσύ (τους δείχνει με το δάχτυλο). Αυτοί συνέχισαν να την κοιτάνε με εκείνο το ηλίθιο  αυτάρεσκο χαμόγελο που συνοδεύει πάντα τους εγωιστές και τους χαμηλούς ανθρώπους. Οπωσδήποτε όχι, δεν ήταν αυτή η πρόθεση μας δεσποινίς, εμείς πραγματικά σε αγαπήσαμε και θελήσαμε να σου προσφέρουμε την καρδιά μας. Είναι καιρός να σωπάσετε επιτέλους, και μην επιβαρύνετε τη θέση σας με ανόητες δηλώσεις, απάντησε αυτή. Αρκετές άκουσα, αρκετές ανέχτηκα, και ίσως κάποιες πίστεψα, μέχρι να καταλάβω πως δεν είστε ικανοί να αγαπήσετε παρά μόνο την εικόνα σας στον καθρέφτη, κι εκείνο τον πρόσκαιρο στόχο της ερωτικής συνεύρεσης. Αν μη τι άλλο, σεβαστείτε το θάνατο που εσείς οι ίδιοι προκαλέσατε, δεχτείτε τις συνέπειες επιτέλους (σηκώνεται από τον καναπέ αργά και πάει προς το τζάκι). Τα φουστάνια της θρόισαν καθώς περνούσε δίπλα τους, και μερικοί για λίγο θεώρησαν πως αυτή ήταν μια κίνηση που έγινε επίτηδες για να τους προκαλέσει.

Εμείς πάντως σας θαυμάζουμε πολύ, και αν μας δίνατε την ευκαιρία θα μπορούσαμε να αποδείξουμε πως είναι αλήθεια. Γύρισε και τους κοίταξε και πιο θλιβερό θέαμα δεν είχε ξαναδεί, σαν σάτυροι ξαναμμένοι, σαν τράγοι με κοστούμια κάθονταν τριγύρω στις καρέκλες και τις πολυθρόνες του σαλονιού και θα μπορούσες να ορκιστείς πως όταν δεν κοίταγε προς το μέρος τους, η γλώσσα κρέμονταν απ’ το στόμα τους σαν σκυλιού λαχανιασμένου. Τον σκοτώσατε είπε, και σήκωσε αργά το κεφάλι της κοιτώντας τους στα μάτια. Τον σκοτώσατε και το ξέρετε και μην ορκίζεστε στην αλήθεια. Μπορώ να θυμηθώ κάθε λεπτομέρεια, κάθε στιγμή που τον φέρατε κοντά στο θάνατο και είχατε την ευκαιρία να αποδείξετε τότε αυτό που ισχυρίζεστε τώρα (ανάβει τσιγάρο). Κάπου στο βάθος ακούγεται μουσική να παίζει κι αυτοί δεν καταλαβαίνουν τις νότες, χάνουν τον ρυθμό αιωνίως. Προσπαθούν να διακρίνουν τα πόδια της κάτω απ’ το φόρεμα και φαντάζονται τη σιλουέτα της γυμνή. Ομως αυτή σωπαίνει, δε μιλά και τους κοιτάει έναν έναν ξεχωριστά. Της έρχεται αναγούλα στη θέα τους (τινάζει τη στάχτη στο τζάκι) και δάκρυα αναβλύζουν ακόμα και τώρα απ’ τα μάτια της. Ομως όχι, σκουπίζει τα δάκρυα με την άκρη των δαχτύλων της και τους προσφέρει ποτό. Πάνω απ’ το τζάκι οι στάχτες του Ερωτα είναι ακόμα ζεστές μέσα στο αλαβάστρινο βάζο.

Advertisements

~ από isisveiled στο Φεβρουαρίου 2, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: