καληνύχτα Κεμάλ

 

 

Τους άφησα πριν από αρκετά χρόνια σε ένα φόρουμ, να τσακώνονται για το ποιος την έχει πιο μεγάλη (την αλήθεια). Μπήκα στο παιχνίδι κι εγώ και έφαγα τα άντερα μου με τα δικά τους προβλήματα. Πάνω στην ώρα φίλοι που με ήξεραν εκεί με παρότρυναν να ανοίξω μπλογκ και να βρω την ησυχία μου. Το έκανα και πολύ γρήγορα διαπίστωσα ότι ίδιοι και ανάλογοι τσακωνόντουσαν για το ποιος το έχει μεγαλύτερο (το ταλέντο της συγγραφής). Απ’ αυτό το τριπάκι βγήκα σχετικά αλώβητη γιατί είχα αρχίσει να μαθαίνω πως δεν έχει και πολύ νόημα όλο αυτό. Αργότερα ξαναβρήκα παρόμοιους να τσακώνονται στο φόρουμ ενός παιχνιδιού ποιος τον έχει μεγαλύτερο (το στρατό), απόρησα μόνο με τους διαχειριστές πως τους επιτρέπουν τόσο καιρό να καταστρέφουν το παιχνίδι. Βρήκα αργότερα άλλους στο facebook, να τσακώνονται ποιος την έχει μεγαλύτερη (τη δημοκρατία, αλλά κακά τα ψέμματα για την δημοσιότητα γίνεται εκεί πάντα ο καυγάς και ποιος τους έχει περισσότερους τους «φίλους»). Είδα τους μπλόγκερ να πηγαίνουν σε πορείες διαμαρτυρίας με τακούνια και μίνι φούστες, τους αγανακτισμένους πολίτες να συγκεντρώνονται στο Σύνταγμα πεισματικά κάτω από «χρωματισμένες» σημαίες, κι όπως είχα σιχτιρίσει και απομακρυνόμουν κάθε φορά από όλα αυτά είπα να επιστρέψω στο αρχικό φόρουμ. Φυσικά τους βρήκα,τους ίδιους να τσακώνονται ποιος την έχει μεγαλύτερη (την ψυχασθένεια αυτή τη φορά).

Είχα την τύχη, να βγω διαδικτυακά εκτός των εθνικών ορίων και να δω 14χρονα με περισσότερο μυαλό και σοβαρότητα από τους τωρινούς 50άριδες. Είδα όλες τις φυλές του κόσμου να μπορούν να συνεργάζονται, να κάνουν πλάκα, να συζητούν κάνοντας στην άκρη αυτονόητα τις διαφορές τους, κι ακόμα περισσότερο κάνοντας πέρα όποιον ξεφύτρωνε με τον εγωϊσμό του σημαία στο κοντάρι του. Αυτά όλα είναι απλά αδιανόητα έξω, και είναι στο περιθώριο αυτοί που φέρονται και σκέφτονται έτσι, ενώ αποτελούν πλειοψηφία αυτοί που έχουν μυαλό στο κεφάλι τους. Πάω κι έρχομαι πίσω στο χρόνο και όπου συναντάω έλληνες τα ίδια χάλια συναντάω παντού. Πόσο μακρυά να πάω δεν ξέρω πια…

.. ξέρω μόνο πως είχε δίκιο ο ποιητής να λέει «καληνύχτα κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ»

Advertisements

~ από isisveiled στο Φεβρουαρίου 24, 2011.

4 Σχόλια to “καληνύχτα Κεμάλ”

  1. Απογοήτεψη, λεπόν.
    Κιρίμα!

    Καλό ΠΣΚ!

  2. άστα να πάνε φίλε μου!

    καλημέρα 🙂

  3. Ο κόσμος αλλάζει, με αργούς, ίσως, ρυθμούς, αλλά αλλάζει. Δεν είναι εύκολο να πεις αν πηγαίνει μπροστά ή οπισθοδρομεί. Σε πολλά πάει μπροστά, σε άλλα όχι. Εκείνο που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι εμείς πάμε πάντα με τη όπισθεν. Παραπονιόμαστε ότι φταίει η τουρκοκρατία για το χάλι μας. Και δεν κάνουμε τίποτα για να αποβάλουμε τα σπέρματα της 400χρονης σκλαβιάς. Οι πολιτικοί τα ρίχνουν όλα στη γραφειοκρατία, λες και δεν είναι αυτοί που μπορούν να την καταργήσουν. Όλη η κατάσταση μου θυμίζει ένα κουβάρι μπερδεμένης κλωστής που δεν μπορείς ούτε να το τυλίξεις ούτε να το ξεμπερδέψεις…

  4. χεχε καλώς τον 🙂 τώρα να θυμήσω τι έκανε ο Μ.Αλέξανδρος με το Γόργιο Δεσμό ή θα με πουν τίποτα ελληνάρα? :)))

    άστα φίλε μου, είναι μια ιδιότυπη στρατηγική αυτή που χρησιμοποιούμε οι έλληνες, πάμε πίσω για να πάρουμε φόρα! (ή μήπως ήταν από ποντιακό ανέκδοτο αυτό?) λολ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: