Changing opinion

 

 

Αυτό που παραγνωριστήκαμε διαδικτυακά τελικά είναι προβληματικό. Οσο κι συνάντησα εξαιρέσεις, που άξιζαν και αξίζουν τον κόπο, στην τραγική τους πλειοψηφία οι γνωριμίες που έχω κάνει μέσα από το διαδίκτυο είναι χαμένος χρόνος. Θα μπορούσα να έχω μείνει σπίτι μου, να κοιτάω τον ουρανό ή τους τοίχους, να γράφω και να μη με διαβάζει κανείς, να ακούω μουσική μονάχα για τον εαυτό μου, χωρίς αυτή την ασταμάτητη μουρμούρα της σκέψης των υπολοίπων να με ακολουθεί. Γιατί την ακούω, σε κάθε σχόλιο δικό μου ή των άλλων, σε κάθε μου εκφρασμένη οπτική των πραγμάτων, ακόμα και αν δεν καταγράφεται, της έχω δώσει το δικαίωμα να υπάρχει. Γιατί τους συνάντησα αυτούς τους ανθρώπους κι ήπιαμε καφέ. Με είδαν να γελάω, να κλαίω ή να αδιαφορώ. Από κοντά. Κι αυτό για κάποιο ανεξήγητο λόγο τους δικαιολογεί αυτή τη μουρμούρα, που σέρνεται ανάμεσα στα καλώδια και τους μεταξύ μας τοίχους, σέρνεται στα πατώματα και στις απόψεις μας για τον κόσμο.

Επρεπε να ξέρω καλύτερα, πως οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από είδωλα, που μόνο απομακρυσμένα συστήνονται ως φιλικά. Πως την εγγύτητα την απορρίπτουν στην πορεία του χρόνου. Οι άνθρωποι χρειάζονται τους θεούς τους περισσότερο από την ίδια τους την ύπαρξη, κι όταν δεν υπάρχουν κατασκευάζουν έναν, όσο πιο απρόσιτος τόσο καλύτερα. Για να μπορέσουν να ελπίσουν ή να παραπονεθούν, να αγανακτήσουν χωρίς να μπουν σε ανθρώπινα διλήμματα που προκαλούν οι προσωπικές σχέσεις. Οταν είσαι στη θέση ενός τέτοιου μικρού «θεού» είναι τόσο γλυκό, που μπορεί και να το πιστέψεις. Μπορεί να πουλήσεις εύκολα την ψυχή σου και την άποψη σου στον αντίστοιχο «σατανά» για να παραμείνεις αυτός ο μικρός θεός. Πράγμα που μου εξηγεί γιατί οι πραγματικοί «θεοί» ασχολούνται μόνο εξ’ απαλών ονύχων με τους υπόλοιπους. Χρειάζεται αν είσαι πράγματι κάτι αξιόλογο να το επιβεβαιώσεις μέσω των άλλων? έχεις λόγο να τους συναντήσεις?

Οχι, λέω στον εαυτό μου, λάθος. Δεν το χρειάζεσαι αυτό και δεν χρειάζεται να επιβεβαιώσεις τίποτα από κανέναν. Γλυτώνω και τα λεφτά του καφέ!

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 2, 2011.

5 Σχόλια to “Changing opinion”

  1. η ζωή είναι μια αναζήτηση. κάποιες στιγμές κουράζεσαι κάποιες φορές παίρνεις φόρα και όποιον πάρει ο χάρος. το να κλειστούμε σε 4 τείχους δεν μας προσφέρει παραπάνω εμπειρίες. 🙂

  2. μου θύμισες τον Τζούμα, που είχε δηλώσει πριν λίγο καιρό στον Εν Λευκώ- για ένα παρόμοιο θέμα- πως δεν επιθυμεί να γνωρίσει κανέναν από τους ακροατές του. δεν έχει να μοιραστεί τίποτα και ούτε θεωρεί πως θα τακιμιάσει μαζί τους.
    φυσικά και με βρίσκει σύμφωνη η δήλωσή του.

    είμαστε αυτοί που γράφουμε. τέλος

  3. @ elasticrash Δεν σκοπεύω να κλειστώ σε 4 τοίχους, είναι πάντα χαρά για μένα να γνωρίζω ανθρώπους, απλά άλλαξα γνώμη για το αν πρέπει να «μπερδεύουμε» τα target group μεταξύ τους 🙂

    @ scarlett Ε ναι! 🙂

  4. Όταν συναντηθούμε πάντως θα πληρώσω εγώ τους καφέδες…!

  5. χχααχχααχα μέχρι τότε μπορεί να έχω ξαναλλάξει γνώμη εγώ 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: