El tiempo todo calma

 

Κάθε πρωί ξόδευε όλη την ενέργεια, ό,τι κατάλοιπα χημικών ουσιών υπήρχαν στο σώμα της, το φως του ήλιου και την αναγκαστική αισιοδοξία της ζωής σε κάθε νέα μέρα που ξημερώνει. Ξόδευε στόχους και μικρά όνειρα, ξόδευε σχέδια για φαγητό και μικρά αδιόρατα φλέρτ που δονούνταν στον αέρα σαν κύματα ηλεκτρικά. Σαν τριαντάφυλλα κατακόκκινα διαλύονταν στα χέρια της και τα πέταγε στον αέρα, να λουστεί καθώς πέρναγε από μέσα τους, στο χρώμα και στην αίσθηση. Τα ξόδευε απλόχερα και χαμογελώντας, λες και είχε κι άλλα πολλά να περιμένουν σε κάποιο ντουλάπι, ή κρυμμένα στις τσέπες παλτών κι ανάμεσα στα σεντόνια. Ανοιγε τις κουρτίνες και τα παράθυρα, έμπαινε μέσα ο ψυχρός αέρας και το φως και το ξόδευε όλο. Ξόδευε τον καφέ μέχρι τελευταία γουλιά και όλα τα τραγούδια που αγαπούσε ως την τελευταία νότα. Ξόδευε ανάσες και σκέψεις, ξόδευε καλές προθέσεις, ξόδευε μέχρι το απόγευμα συνεχώς.

Ακόμα όμως και αν δεν της είχε μείνει τίποτα άλλο να ξοδέψει, ως την άλλη μέρα το πρωί, δεν ζητιάνεψε ποτέ.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 9, 2011.

2 Σχόλια to “El tiempo todo calma”

  1. Χμ! Νυκτοφοβία ή κάτι άλλο;

    Καλό ξημέρωμα!

    🙂

  2. Νυκτολατρεία! (είναι και πιο οικονομικό, δεν ξοδεύεις τίποτα)

    καλημέρες 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: