πράγματα που πιστεύω και φοβάμαι

.

.

Πιστεύω στα ζώδια ναι, ίσως όχι σε αυτές τις καθημερινές προβλέψεις -θασυναντήσειςτοταίρισουκαιθακερδίσειςτολαχείοαλλάμηβγειςκαλούκακούαπότοσπίτισήμερα-, αλλά ξέρω καλά πως με έναν αιγόκερω σίγουρα θα αρπαχτούμε, με έναν ταύρο θα συνεννοηθούμε κι ο ζυγός θα μου αρέσει αλλά δεν θα οδηγήσει πουθενά το πράγμα. Κοιτάω τα αστέρια το βράδυ, και εκεί που εκστασιάζομαι παρακολουθώντας τις τροχιές τους και σκέφτομαι πόσα χρόνια κάνει να φτάσει το φως τους σε μας, βλέπω τη Μεγάλη Αρκτο να μου κουνάει την ουρά χαριτωμένα και σκέφτομαι που στο καλό πήγε και κρύφτηκε ο αστερισμός των Διδύμων.

Πιστεύω ακράδαντα στα κινούμενα σχέδια, ότι δηλαδή ο κόσμος είναι κίτρινος και πορτοκαλί με καθαρές μαύρες γραμμές από μελάνι στα περιγράμματα και πως αν σκουντουφλήσεις πάνω σε ένα δέντρο πέφτεις κάτω ξερός και μια σειρά αστεράκια και πουλάκια τιτιβίζουν γύρω από το κεφάλι σου, ενώ έχει προηγηθεί ένας χαρακτηριστικός ήχος ζντούπ!

Πιστεύω επίσης, πως το ροζ είναι όμορφο χρώμα. Το συναντάς στα τριαντάφυλλα, στα γεράνια, σε ανατολές σε καθαρούς ουρανούς  και μπλουζάκια με όμορφα σχέδια επάνω που πάνε πολύ με τζην και αθλητικά παπουτσάκια. Εχω δει ακόμα σιρόπι σε αυτό το χρώμα που μυρίζει φράουλα, πιστεύω και σε αυτήν πολύ, σε παγωτά και γλυκάκια σκεπασμένα με γλάσο. Πιστεύω πως το ροζ ταιριάζει πολύ όμορφα με το μαύρο και το γκρί (ή μπορεί και το ανάποδο).

Πιστεύω πως μια καλή στιγμή να πεθάνει κανείς είναι όταν ξαπλώνει δίπλα σε κάποιον που αγαπάει, όταν ξεκουράζεται κάτω από τον ήλιο ή αφού έχει φάει ένα ωραίο γεύμα. Αυτές είναι πολύ κατάλληλες στιγμές να αφήσεις πίσω σου τη ζωή, με μια όμορφη αίσθηση κι αφού δεν ξέρουμε τι υπάρχει μετά δεν είναι κακή ιδέα πιστεύω να πάρεις μαζί σου κάτι τόσο απλό και χρήσιμο στην περίπτωση που βρεις μπροστά σου σκοτάδια.

Φοβάμαι όμως όταν προσπαθώ να σώσω ένα ποντίκι από τα νύχια της γάτας μου, κι αυτό τρομαγμένο όπως είναι σηκώνεται στα δυό του πόδια και κάνει εκείνο τον ήχο κριιιικ! Φοβάμαι και τα φίδια, γιατί δεν ξέρω αν θα τρομάξουν πριν από μένα και θα με δαγκώσουν, και φοβάμαι αυτή την παγωμένη αίσθηση που έχουν στο άγγιγμα. Το περίεργο είναι πως δεν φοβάμαι εξίσου τις σαύρες ή τους κροκόδειλους. Φοβάμαι ακόμα τις διακοπές του ρεύματος, ειδικά τις απροειδοποίητες, που μπορεί να κάψουν το router ή τον υπολογιστή μου, αλλά δεν φοβάμαι τους κεραυνούς, ειδικά αυτούς που πέφτουν μακρυά απ’ το σπίτι μου.

Φοβάμαι τους κακούς ανθρώπους, πολύ. Γιατί δεν ξέρω να ερμηνεύσω τον τρόπο που σκέφτονται και αν αυτός θα είναι πάντα ο ίδιος για να προφυλαχτώ και να μείνω μακρυά τους. Φοβάμαι την εξαπάτηση που πολλές φορές χρησιμοποιούν για να σε πλησιάσουν. Μέσα σε όλα αυτά φοβάμαι και τις σφήκες, από τότε που μία μπήκε κατευθείαν από το ανοιχτό παράθυρο και με τσίμπησε στην κοιλιά και πόναγε πολύ για μέρες. Φυσικά φοβάμαι πολύ, τρέμω τους φαύλους κύκλους, αυτό που ξεκινάς να κάνεις κάτι, αυτό φέρνει κάτι άλλο, εσύ αντιδράς το ίδιο και δε γλυτώνεις ποτέ απ’ αυτό και δεν ξέρεις και γιατί.

Φοβάμαι τις ενέσεις, κυρίως αυτές που σου βάζουν κάποιο φάρμακο μέσα, αλλά όχι το αίμα και τα μικρόβια, περίεργο πράγμα. Φοβάμαι πως αν δεν κάτσω να γράψω τους στίχους από αγαπημένα μου τραγούδια και δεν έχω μαζέψει αρκετά βιβλία, αν ποτέ καταστραφεί τεχνολογικά ο κόσμος δεν θα έχω να θυμάμαι τίποτα όμορφο.

Πιστεύω όμως, πως αν μου φερθείς υπομονετικά και ήρεμα δεν έχω κανέναν λόγο να αγριέψω και φοβάμαι ότι δεν θα σε συναντήσω ποτέ.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαΐου 23, 2011.

4 Σχόλια to “πράγματα που πιστεύω και φοβάμαι”

  1. Πολύ ενημερωτικό για τους φόβους σου. Μερικούς τους συμμερίζομαι. Για τη διακοπή της ΔΕΗ σου συνιστώ UPS και ενδεχομένως, μιά μικρή γεννήτρια για κάλυψη στοιχειωδών ενεργειακών αναγκών. Κι ένας δικός μου φόβος: ‘Οτι μιά σύγκρουση με αστεροειδή θα καταστρέψει τον (όποιον) πολιτισμό μας και μαζί θα χαθούν οι κλασσικές μουσικές δημιουργίες των μεγάλων του είδους… Όσο για το τελευταίο, ζήτημα επιλογής είναι.

  2. Η αλήθεια είναι πως δεν φοβάμαι τίποτα απ’ αυτά… έμαθα με τον δύσκολο τρόπο να μη φοβάμαι σχεδόν τα πάντα, αλλά προτιμώ να τα βαφτίζω έτσι, να κατεβάζω τον εαυτό μου στο επίπεδο των απλών στοιχειωδών πραγμάτων για να μπορώ να αφήνω χώρο να τα αγαπάω κιόλας 🙂

    όσο για το τελευταίο… χμ… ζήτημα τύχης είναι …

  3. αυτός ο ήχος που βγάζουν τα ποντίκια είναι συγκλονιστικός, έσωσα πάλι ένα χθες by the way, είδα που τον φερμάριζε το γατί και πάνω που πήγε να του χυμήξει φταρνίστηκα γιά να φύγει (χεχε μην μου θυμώσει και το γατί)
    πάντως μιμούμαι τον ήχο και τρελλαίνονται τα γατιά μου, έρχονται τρέχοντας

  4. χεχε πράγματι είναι απίστευτος ήχος!

    χαίρομαι που τα σώζεις κι εσύ 🙂 (δεν έχουν κανέναν άλλο να το κάνει)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: