Τα κοράκια

.

.

Τελευταία ζούμε μια πολύ ιδιάζουσα κατάσταση, που μοιάζει πολύ με αυτό που περιγράφει ο Τζόρτζ Οργουελ στο βιβλίο του Η φάρμα των ζώων και το οποίο συνοψίζεται στην τελευταία φράση του βιβλίου «Twelve voices were shouting in anger, and they were all alike. No question, now, what had happened to the faces of the pigs. The creatures outside looked from pig to man, and from man to pig, and from pig to man again; but already it was impossible to say which was which.»

Φέρνοντας το πιο κοντά σε αυτό που αντιστοιχεί στις δικές μας προσλαμβάνουσες θα έλεγα ότι δεν πρόκειται για γουρούνια αλλά για κοράκια, αλλά νομίζω πως σε αυτά τα θέματα οι ερμηνείες είναι ανοιχτές για όλους και σίγουρα χωρίς να θέλει κανείς  να υποτιμήσει ούτε τα γουρούνια ούτε τα κοράκια, μια και η δικτατορία του πολιτικά ορθού λόγου έχει κι αυτή αρχίσει να καταρρέει. Γεγονός είναι λοιπόν πως η πλατεία άδειασε. Οι δύο και τρεις χιλιάδες που καταφέρνουν να συγκεντρωθούν κάθε φορά μπορεί μεταξύ τους να φαντάζουν πολλοί, αλλά δεν αντιστοιχούν ούτε κατά διάνοια στο πλήθος κόσμου που ξεκίνησε όλη αυτή την προσπάθεια, ούτε αριθμητικά και κυρίως ούτε ουσιαστικά. Ο κόσμος έφυγε από την πλατεία.

Το γιατί έφυγε είναι μια υπέρβαση σκέψης από τους πολίτες αυτής της χώρας που δεν περίμενα ποτέ πως θα δω και που στο πρόσφατο ακόμα παρελθόν προσπαθούσα να ερμηνεύσω κάτω από το σύνηθες πρίσμα της λαϊκότητας «αργούμε ακόμα να ξυπνήσουμε». Ομως δεν είναι έτσι, ο κόσμος έφυγε, οι πολίτες απέχουν γιατί η πλατεία γέμισε κοράκια. Γέμισε όρνια που έσπευσαν να τραφούν από το πτώμα της ως τώρα πολιτικής διακυβέρνησης όπως έμεινε να σαπίζει στις τελευταίες συγκεντρώσεις για το μεσοπρόθεσμο το καλοκαίρι. Οι άνθρωποι που αψηφούσαν τα δακρυγόνα και επέστρεφαν ξανά και ξανά, που έπαιρναν μαζί τα παιδιά και τα σκυλιά τους, οι συνταξιούχοι, ο κάθε ένας που μέχρι τότε απείχε συνειδητά από τέτοιου είδους διαμαρτυρίες είχαν ήδη ξυπνήσει και είχαν ήδη δει αυτό που είναι ώρα να δουν και οι υπόλοιποι.

Οτι τα κοράκια δηλαδή, έσπευσαν να χειραγωγήσουν (ονομάζοντας το οργάνωση για να γίνει πιο εύπεπτο) με κάθε τρόπο την αντίδραση του κόσμου, να κατευθύνουν και να ελέγξουν τις καταστάσεις δημιουργώντας ή παρεισφρέοντας σε ομάδες και γκρουπ, σε κινήματα και σε κάθε είδους εκδηλώσεις. Κοράκια κομματικά, κοράκια ιδεολογικά, κοράκια ανασφαλή, κοράκια αρκετά ανόητα ώστε να υποστηρίζουν άκριτα τα προηγούμενα κοράκια. Κοράκια που διέβλεψαν μια χρυσή ευκαιρία να γίνουν χαλίφης στη θέση του χαλίφη, κοράκια που κατ’ ιδίαν «σφάζονται» μεταξύ τους για το ποιος είναι το κοράκι, και που δημόσια χαμογελούν και σηκώνουν το λάβαρο της ενότητας. Κοράκια εμφανή, κοράκια που ο κόσμος μόλις αναγνώρισε ότι δεν έχουν καμία διαφορά από το πτώμα τους γύρισε την πλάτη.

Σε δεύτερη φάση τα κοράκια, προσπαθούν να στρέψουν τον κόσμο σε μια ακόμα χειρότερη κατάσταση, του να γίνουμε Αργεντινή δηλαδή, όχι μόνο ως προς την οικονομική πορεία του παραδείγματος, αλλά και στο λουτρό αίματος που κατέληξε όλο αυτό. Ομως δεν μπορείς να υποχρεώσεις έναν ολόκληρο λαό να γίνει φονιάς και βασανιστής μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσεις τα συμφέροντα σου, την ανάγκη του καθενός για εξουσία, με την ελπίδα πως αφού ξεπαστρέψεις τους αντιπάλους σου θα πάρεις εσύ τη θέση τους. Οι πολίτες αυτής της χώρας, αν έρθει η στιγμή αυτή να βουτήξουν τα χέρια τους στο αίμα, δεν θα κάνουν διακρίσεις. Διεφθαρμένοι πολιτικοί, γουρούνια και κοράκια θα εξαφανιστούν. Είναι ένα ψευτοδίλημμα το τι θα ακολουθήσει μετά απ’ αυτό και ποιος θα αναλάβει, ένα ψευτοδίλημμα που χρησιμοποιούν τα κοράκια της εξουσίας μέχρι να μπορέσουν να κατευθύνουν την επόμενη μέρα.

Δυσάρεστα τα νέα λοιπόν για τα κοράκια του συστήματος. Ο κόσμος όχι μόνο ξύπνησε, αλλά πλέον δεν εξαπατάται ούτε από ψευτοδιλήμματα, ούτε από «ευγενείς προσφορές» οργάνωσης. Ολα αυτά είναι πλέον προφανή και απορριπτέα στη συνείδηση του. Και αυτή είναι η υπέρβαση που για πολύ καιρό μετά θα δικαιώσει τον σημερινό κόσμο απέναντι στην σκέψη των προγόνων του. Οταν θα έρθει η στιγμή κανείς δεν θα μπορεί να διεκδικήσει τους «τίτλους ιδιοκτησίας» της επανάστασης, οι άνθρωποι δεν θα χρειαστούν κανενός είδους οργάνωση θα ξαναγεμίσουν την πλατεία και τότε τα κοράκια θα σιωπήσουν.

Advertisements

~ από isisveiled στο Οκτώβριος 16, 2011.

5 Σχόλια to “Τα κοράκια”

  1. Αυτό το βιβλία ήταν η απαρχή όλων για τον Οργουελ και τον Μεγάλο αδερφό. Φοβερό θέλω χρόνια να το διαβάσω αλλά ακόμη. Thanks for reminding me.

  2. Αυτό το βιβλίο ήταν η απαρχή όλων για τον Οργουελ και τον Μεγάλο αδερφό.
    Φοβερό, χρόνια σκεφτομαι να το διαβάσω αλλά ακόμη.
    Thanks for reminding me.

  3. 🙂

  4. Αρχικά πίστεψα ότι είνια το δικό μου άρθρο που έχει το ίδιο τίτλο αλλά μετα καταλαβα για ποιά κορακια μιλάτε.Καλό!

  5. δεν έχω ανάγκη να «κλέβω» κείμενα άλλων, κι όποτε έχω αναδημοσιεύσει κάτι έχω την ευγένεια να παραθέτω και τον σύνδεσμο , οπότε δεν θα το έκανα για το δικό σας.. όσο για τον τίτλο νομίζω πως τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στα πτηνά! :))) νομίζω όμως ότι κάπου πήρε το μάτι μου κάποιο κείμενο με τέτοιο τίτλο (λυπάμαι αλλά δεν το διάβασα) κάποιες μέρες αργότερα από το δικό μου λέτε να σημαίνει κάτι αυτό ? 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: