κι ύστερα ήρθαν τα σύννεφα

.

.

Ελαχε κάποτε στον τόπο μας να γίνει και πανσέληνος, παρά τις αντιρρήσεις των ρομαντικών που πίστευαν ακράδαντα πως χρειάζεται μισοσκόταδο για να παραμείνει η αλήθεια ανέπαφη. Καθώς λοιπόν όλα ξαφνικά φωτίστηκαν και οι σκιές μίκρυναν, ο καθένας πίστεψε πως είναι μέρα μεσημέρι και πως η αλήθεια επιτέλους φανερώθηκε σε όλο της το μεγαλείο. Αυτό που αποκαλύφθηκε όμως στην πραγματικότητα ήταν ένας σωρός σκουπίδια, πεταμένα μπουκάλια στους δρόμους και τσαλακωμένα χαρτιά από τυρόπιτες λιπαρές. Φάνηκαν σκυλάδικα που ξενυχτούσε ένα έθνος ολόκληρο αγοράζοντας με κομμένα λουλούδια την προσοχή φτηνών τραγουδιστών και δέρμα ξεγυμνωμένο που λικνιζόταν στις πίστες. Κλειδιά με μπρελόκ που μαρτυρούσαν τη μάρκα του ακριβού αυτοκινήτου και φωτογραφίες από το εξοχικό στο Πήλιο που σπάνια επισκέπτονταν οι Κένταυροι πια. Εφημερίδες πολλές, να μοιράζουν την τέχνη μαζί με δείγματα καλλυντικών, κουπόνια για κληρώσεις ανάμεικτα με διαφημίσεις sex shop. Κάνα δυό γενιές αναλφάβητων παιδιών που χειρίζονται με επιμέλεια ηλεκτρονικά παιχνίδια και από ποίηση γνωρίζουν μόνο το χιπ χοπ και τους γονείς να αναλώνουν τις ώρες τους στην τηλεόραση.

Αν κάτι κατέστρεψε αυτή τη χώρα είναι η ατυχής σύμπτωση να πεθάνει νωρίς ο Χατζιδάκις και στη θέση του έμεινε το κενό να χάσκει. Γιατί δεν υπήρξαν έκτοτε ούτε δυο νότες στη σειρά να γλυκάνουν το ανθρώπινο αισθητήριο, να το ανεβάσουν λίγο ψηλότερα πάνω απ’ τα σύννεφα, να βλέπει τα αστέρια και να ελπίζει σε κάτι καλύτερο. Ενας ολόκληρος κόσμος κομποστοποιήθηκε σε ζεϊμπέκικα της Ρίτας, τον φάγανε τα σκουλήκια και βρωμάει. Μάταια παλεύει τώρα η μάζα σκουπιδιών να σηκωθεί προς τα πάνω, μα οι υπάλληλοι της καθαριότητας του Δήμου, τους σπρώχνει μια από δω και μια από κει, τους κλωτσάει περνώντας και σύντομα θα τους φτυαρίσει. Η πανσέληνος αποκαλύπτει όλη τη γύμνια και τη μιζέρια που κρυβόταν μέσα στα διαμερίσματα και έξω στους δρόμους, όλη την απουσία αισθητικής αντίληψης των πραγμάτων. Επρεπε δηλαδή να μπορούσε κάποιος να είχε πει νωρίς , όχι αυτό που συμβαίνει είναι άσχημο, είναι φρικτό και να γυρίσειτην πλάτη. Ομως δεν βρέθηκαν ούτε δυο νότες σωστές να τον στηρίξουν, τίποτα να τραγουδήσει… κι ύστερα ήρθαν τα σύννεφα.

Advertisements

~ από isisveiled στο Οκτώβριος 23, 2011.

4 Σχόλια to “κι ύστερα ήρθαν τα σύννεφα”

  1. Ανάγκη να κρατήσουμε την οργή πριν από την απαισιοδοξία. Αν μου επιτρέπεται να μιλήσω για μουσική, μετά τον Χατζιδάκι θα πρότεινα ανεπιφύλακτα Νίκο Ξυδάκη.

    Υγίαινε :))

  2. καλησπέρα φίλε μου 🙂

  3. ‘Ενας κόσμος (μιά χώρα) όπου οι Χατζηδάκηδες είναι η ελάχιστη μειοψηφία και όπου τα σκουπίδια κυριαρχούν (και δυστυχώς) ψηφίζουν…

  4. ναι … δυστυχώς ψηφίζουν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: