η καρδερίνα

.

.

Ο Πέτρος, όταν πρωτοβρήκε την καρδερίνα ενθουσιάστηκε μαζί της. Από το πρωι μέχρι το βράδυ την έπαιζε στα χέρια του, την άφηνε να κοιμάται δίπλα του στο μαξιλάρι, της έπαιρνε να τρώει τους πιο διαλεχτούς σπόρους και καρπούς. Η καρδερίνα από την άλλη, τραγουδούσε όλη μέρα και χοροπήδαγε πάνω στο χέρι του, πετάριζε στα γόνατα του όταν ήθελε να της δώσει προσοχή και το βράδυ κοιμόταν χαμογελαστή, αν μπορούμε να υποθέσουμε ότι μπορούμε να δούμε το χαμόγελο της καρδερίνας, δίπλα του.

Ομως ο Πέτρος κάποια στιγμή, είτε γιατί βαρέθηκε, είτε γιατί κουράστηκε να έχει την έγνοια της, ήταν ένα τόσο δα μικρό πουλάκι βλέπετε η καρδερίνα, μια μέρα της αγόρασε ένα όμορφο κλουβί και την έβαλε μέσα. Μπορεί τίποτα από αυτά να μην είχε σχέση με την ίδια την καρδερίνα, κι απλά ο Πέτρος να μην μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τον εαυτό του εκείνο τον καιρό. Γεγονός πάντως παραμένει πως το κλουβί ήταν μια υπαρκτή πραγματικότητα στο σπίτι τους. Η καρδερίνα στην αρχή δεν κατάλαβε την αλλαγή. Νόμιζε πως ήταν άλλο ένα από τα παιχνίδια τους, πως την αγαπούσε τόσο πολύ που φοβόταν μην τσαλακώσει τα φτερά της κατά λάθος και απολάμβανε τους σπόρους και το νεράκι που της έβαζε στο κλουβί. Τον πρώτο καιρό μάλιστα συνέχιζε να τραγουδάει ευχαριστημένη πίσω από τα κάγκελα και μόνο το χαμόγελο είχε εξαφανιστεί από το όμορφο στρογγυλό της κεφαλάκι όταν κοιμόταν.

Δύο χρόνια πέρασε η καρδερίνα στο κλουβί. Μέτρησε τις μέρες τους μία μία καθώς την πλάκωναν, καθώς ο Πέτρος όλο και λιγότερο της έδινε σημασία, όλο και λιγότερο άπλωνε το χέρι του να την χαϊδέψει. Περισσότερο απ’ όλα αυτό της έλειπε, το άγγιγμα του.  Κοίταζε τριγύρω της το σπίτι που είχε γίνει ο κόσμος της τον προηγούμενο καιρό, κοίταζε και τον ουρανό έξω και της φαινόταν φοβερός αλλά διαθέσιμος. Οσο έχανε την επαφή της με τον Πέτρο, τόσο περισσότερο κοίταγε τον ουρανό.

Στο τέλος, ο Πέτρος, τόσο πολύ έπαψε να ενδιαφέρεται για την καρδερίνα που της έβαζε φαί μηχανικά και λίγο νερό και ούτε την πόρτα του κλουβιού δεν έκλεινε. Από κει μια μέρα, μαζεύοντας όλη τη δύναμη και το θάρρος της η καρδερίνα έφυγε. Βγήκε στον ουρανό και διαπίστωσε ότι εκτός από φοβερός ήταν και γαλάζιος και άνοιξε τα φτερά της. Ο Πέτρος το έμαθε από γνωστούς κάποιους μήνες μετά. Δεν είχε προσέξει καν πως κανείς δεν έτρωγε το φαγητό και το κλουβί ήταν άδειο.

Advertisements

~ από isisveiled στο Σεπτεμβρίου 5, 2012.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: