golden brown

.

.

Εκείνα τα χρόνια μαζευτήκαμε στο σπίτι να μείνουμε μαζί τρεις τέσσερις από μας.  Ξεκουβάλησε ο καθένας όσα μπορούσε από τα πράγματα του, μοιραστήκαμε τις κρεβατοκάμαρες και τα ντουλάπια της κουζίνας, αραδιάσαμε μπουκάλια σαμπουάν και σφουγγάρια στο μπάνιο και ξεκινήσαμε να δένουμε όσο μπορούμε το νήμα της ζωής μας, που ξαφνικά κόπηκε στην μέση πριν ολοκληρωθεί το σχέδιο.

Δεν ξέρω ποιος είχε πρώτος την ιδέα, αλλά όλοι βοηθήσαμε στην ολοκλήρωση της. Βάλαμε όλοι ένα χέρι και σηκώσαμε τα πάντα από το πάνω δωμάτιο που είχε γεμίσει άχρηστα πράγματα. Βάψαμε τους τοίχους ένα ζεστό μελί χρώμα, τοποθετήσαμε ένα σωρό ράφια για τα βιβλία μας,  εγκαταστήσαμε και μια μικρή ξυλόσομπα που περίμενε χρόνια τώρα τη σειρά της. Στρώσαμε κάτω ένα όμορφο παχύ χαλί και βάλαμε μαλακά μαξιλάρια στις πολυθρόνες. Πάνω στο παλιό γραφείο φτιάξαμε ένα μπουφέ που είχε πάνω ποτά και όμορφα κρυστάλλινα ποτήρια, πορσελάνινα φλυτζάνια και τσαγιέρες, μπολάκια με ζάχαρη, ξηρούς καρπούς, πιατέλες ζωγραφισμένες με τριαντάφυλλα που φιλοξενούσαν γλυκά και αλμυρά ανάλογα με την ώρα και την διάθεση μας.

Γύρω στις 4 το απόγευμα, ο ήλιος έγερνε και μέσα από το παράθυρο χρύσωνε όλο το δωμάτιο με το φως του. Μαζευόμασταν τότε όλοι εκεί, και πίναμε τον καφέ μας, βάζαμε κάποια μουσική γλυκιά να παίζει και ξεχνούσαμε την ανατροπή και την αγωνία που περάσαμε για να φτάσουμε ως εδώ. Λέγαμε για τα λουλούδια του καλοκαιριού και τι θα φυτεύαμε την άνοιξη, αν θα ναι βαρύς ο χειμώνας φέτος κι αν θα βρέξει αρκετά. Πιάναμε ένα βιβλίο με συνταγές και σκεφτόμασταν ποιο γλυκό να φτιάξουμε το σαββατοκύριακο, γελάγαμε με τις γάτες που έπαιζαν στα πόδια μας.

Κάτω στο σαλόνι είχε ήδη πέσει το σκοτάδι και τα χρώματα είχαν αλλάξει. Ομως εκεί, στο πάνω δωμάτιο, από μια μικρή ευλογία, εκείνα τα χρόνια του χειμώνα εμείς είχαμε ακόμα δυο ώρες ήλιο. Χρυσό και μελωμένο, σαν λουκουμάς που βγήκε μόλις από το τηγάνι, πασπαλισμένο με όση ζάχαρη και κανέλα είχε διασώσει ο καθένας μας απ’ τη ζωή του. Σε εκείνο το δωμάτιο μείναμε για πάντα νέοι.

Advertisements

~ από isisveiled στο Νοέμβριος 28, 2012.

4 Σχόλια to “golden brown”

  1. Υπέροχο, σαν ζυμωτό, φρεσκοψημένο golden brown ψωμάκι 🙂

  2. έτσι ακριβώς 😉

  3. Πόσο εύκολα χαιρόμαστε και διασκεδάζαμε «εκείνα» τα χρόνια! Στην ωριμότητα πόσοι μπορούν να μοιραστούν τον χώρο τους χωρίς γκρίνια και μιζέρια; Εξ ιδίων κρίνω…

  4. αρκεί να βρεις εκείνους τους δύο τρεις που εννοείς σαν «εμείς» 😉

    καλημέρα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: