the lady sings her blues

.

.

Με τον καιρό θα φτιάξουν όλα θα δεις. Αυτό μου λένε όλοι. Ο καθένας βάζει τη δική του προθεσμία, που ο καιρός αυτός θα έρθει και για πόσο δικαιολογούμαι να υποφέρω. Με τον καιρό θα φτιάξουν όλα επιμένουν, όμως αυτός ο καιρός μοιάζει να έχει παγώσει σε ένα παρελθοντικό σημείο από το οποίο μόνο μια κακοτράχαλη κατηφόρα ξεκινάει. Είσαι νέα ακόμα λένε, για δέκα χρόνια σχεδόν τώρα, και να μαι εδώ, δέκα χρόνια αργότερα, δέκα χρόνια μεγαλύτερη και ακόμα κατρακυλάω.

Που και που παίρνω θάρρος. Σηκώνομαι και τινάζω τη σκόνη από τα ρούχα μου, βγάζω τις πέτρες που έχουν χωθεί στα παπούτσια μου, τα κλαράκια που μπλέχτηκαν στα μαλλιά μου και φροντίζω τις πληγές μου. Οχι σπουδαία πράγματα, λίγη απολύμανση, ξεκούραση και ηρεμία. Δύο τρία βήματα μετά, ή και καθόλου, γίνεται ένας μικρός σεισμός, κουνιέται η κατηφόρα και με παρασέρνει μαλλιοκούβαρα πάλι προς τα κάτω. Εκείνες τις ώρες δεν σταματάω πουθενά. Χτυπάω πάνω σε βράχια, σε δέντρα, σε αγκάθια, πέφτω σε λάσπες και μετά αρχίζει και τσούζει ο ιδρώτας στις πληγές καθώς ο ήλιος καίει από πάνω μου.

Τελικά κάπου σταματάω με το πρόσωπο στο χώμα και το σώμα σακατεμένο. Γυρνάω ανάσκελα να πάρω μια ανάσα, με τον καιρό θα φτιάξουν όλα θα δεις επαναλαμβάνουν όλοι στα αυτιά μου, αναπνέω, αναπνέω, κοιτάω λιγάκι τον ουρανό να ισιώσει η σκέψη μου, κλείνω τα μάτια μου και αναπνέω λίγο ακόμα, περιμένω να σταματήσει να γυρίζει το στομάχι μου, αναπνέω, αναπνέω, κάποιος μου χαμογελάει και παίρνω ξανά θάρρος.

Βάζω τα χέρια κάτω και με κόπο σηκώνομαι. Απέναντι είναι ένας καθρέφτης κι όπως ρίχνω μια ματιά, μοιάζω στον εαυτό μου όπως ήταν δέκα χρόνια νωρίτερα. Αναπνέω και τότε ξαναρχίζει η κατρακύλα. Σταματάω να αναπνέω, δεν προλαβαίνω και το οξυγόνο μπερδεύεται με σκόνες και ιδρώτα και με ενοχλεί. Θα φτιάξουν όλα με τον καιρό θα δεις, χτυπάω σε πέτρα, θα φτιάξουν όλα με τον καιρό θα δεις, με σκίζει ένα κλαρί και ένα άλλο και μετά πέφτω σε αγκάθια.

* o τίτλος κλεμμένος από τον Ηλία

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουνίου 23, 2013.

6 Σχόλια to “the lady sings her blues”

  1. μου έχουν λείψει πολύ τα κείμενα σου, γράφεις πολύ όμορφα !!!

  2. να ‘σαι καλά 🙂

  3. ‘Ειιι…..όχι τόση απελπισία πιά….!!!

  4. Ένα χαμόγελο έχω. Στο χαρίζω. Να είσαι Καλά.

  5. Μου ειχε λειψει να σε διαβαζω,ο λυρισμος που βγαζεις φτανει σε αλλα επιπεδα…

  6. κι όμως Ειρήνη, τόση..

    Αείποτε μου, ευχαριστώ..

    Someone, να ‘σαι καλά..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: