a-dressing

.

.

Η ζωή μας είναι μερικές φορές σαν ρούχο ξεχειλωμένο. Οπου κι αν προσπαθήσεις να το τραβήξεις πάνω σου, να σταθεί για λίγο και να σε σκεπάσει, αυτό φεύγει. Δεν στρώνουν πάνω μας ούτε οι λύπες ούτε οι χαρές, τα μαζεύουμε με ζώνες, με λάστιχα, αυτά σκίζονται και πέφτουν. Από την πολλή προσπάθεια καταντάει κουρέλι, ξεφτίζει και μοιάζει βρώμικη. Τελικά απογοητευόμαστε και σταματάμε να την προσέχουμε, λιώνει καθώς την φοράμε μέρα με την μέρα, διαλύεται. Που και που βλέπεις μόνο ένα αστραφτερό κόσμημα, σημάδι πως κάποιος δεν παραιτήθηκε, πως κάποτε πίσω από τα κουρέλια υπήρχε λιγότερη αγωνία, μα στο τέλος κι αυτό δείχνει παράταιρο ανάμεσα στα μπαλώματα.

Θα μπορούσε όμως, η ζωή μας να ήταν λίγο πιο στενή, ελαστική, να αγκαλιάζει τον εαυτό μας μαλακά χωρίς να τον σφίγγει. Να ταν οι πόνοι μας μαζεμένοι και οι φόβοι ελεγχόμενοι.  Σαν να έπιασε λίγο το φαγητό στη φωτιά, αλλά μόνο τόσο που να του δίνει νοστιμιά και γιατί αφήσαμε τον χρόνο να φύγει γελώντας με κάτι αστείο. Να ήταν χαλαρή εκεί που πρέπει, κι ο θυμός μας να ανέμιζε σαν φόρεμα καλοκαιρινό, μέχρι να τον δεις να είχε ξεφουσκώσει και πάλι να ανέμιζε και μόνο να διέγραφε τα σώματα μας καθώς τα χάιδευε. Να ήταν η απώλεια λίγο πιο ντελικάτη, να μην παραμορφώνει την ψυχή μας, να μη σκάβει δάκρυα στα μάγουλα μας, να απλώνει μόνο μια διάφανη θλίψη στα μάτια μας κι έπειτα να εξατμίζεται στον αέρα. Η τραγωδία μας θα μπορούσε έστω να ήταν κομψή και χαριτωμένη σαν αυτό το τραγούδι.

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουνίου 30, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: