lost youth

.

3def148b244c1d0f4b3bda15cfba8da2

 

.

Αστόχαστα έψαχνα το καλοκαίρι έξω. Η ιδιωματική αυτή κατάσταση της αιώνιας νεότητας φαίνεται πως, καθώς είχε αποσυρθεί κάπως από το σώμα μου, είχε μεταναστεύσει στο μυαλό μου και περίμενα από τον κόσμο να απλώσει στα πόδια μου μια αμμουδιά, να μυρίσει ούζο, έστω να ανάψει αστέρια πάνω στον ουρανό για να τα δω εγώ. Αυτή η εφηβική απαίτηση από τον κόσμο να γυρίσει, να γυρίσει, μέχρι να έρθει μπροστά στην πόρτα μου με σακάτευε. Γιατί ο κόσμος δεν γύριζε, ή γύριζε ανάποδα, μπερδευόταν, πήδαγε στον αέρα και έκανε κούνια πάνω από το κεφάλι μου, αλλά δεν καθόταν ήσυχος στα πόδια  μου ποτέ. Που ήταν λοιπόν το καλοκαίρι?

Πρώτα σταμάτησα να κοιτάζω στον καθρέφτη. Εδιωξα τα χρόνια με μια κίνηση από το μυαλό μου και τα ξέπλυνα από το σώμα μου. Διέγραψα κάθε ανάμνηση και κάθε προσδοκία. Δεν υπήρχε πια στη σκέψη μου καταγεγραμμένο τίποτα που να σημαίνει καλοκαίρι. Ο κόσμος δεν είχε που να πιαστεί για να με κοροϊδέψει, δεν είχε πάτημα για να με προσπεράσει. Μέχρι να ανοίξω τα μάτια μου, ένιωσα την άμμο να μπαίνει στα παπούτσια μου και τα ρουθούνια μου γέμισαν μυρωδιές. Δεν ήταν ούζο πια, ήταν δροσερό αγγούρι, φρεσκοκομμένο με χοντρό αλάτι επάνω του. Ηταν τα φύλλα της ντοματιάς που τρίφτηκαν στο χέρι μου, ήλιος που έκαιγε το δέρμα μου μέσα από τα παραθυρόφυλλα.

Ξανάκλεισα τα μάτια μου κι εκεί μέσα βρήκα το καλοκαίρι.

~ από isisveiled στο Ιουλίου 15, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: