η ιστορία του γαλακτομπούρεκου

.

.

Δύο μέρες φαγωμάρας. Τόσο ακριβώς, και το κινητό κόντευε να παραδώσει το πνεύμα του επεξεργαστή του εν μέσω ζέστης κι άλλων επικίνδυνων καιρικών φαινομένων. Οταν δεν του απαντούσε, συνέχιζε να γράφει μόνος του, κι αν του απαντούσε έγραφε περισσότερο. Το μεσημέρι της δεύτερης μέρας, την βρήκε να κάθεται οκλαδόν πάνω στο κρεβάτι της, με τις μπαλκονόπορτες ορθάνοιχτες να μπαίνει μέσα ένα φως ολόλευκο, και να του απαντάει για χιλιοστή φορά τα ίδια πράγματα. Τότε,  άνοιξε η πόρτα του δωματίου κι αυτός μπήκε μέσα κρατώντας το κινητό ακόμα στο χέρι. Φόραγε μία μπλούζα ριγέ μπλε με άσπρο και ένα ανοιχτόχρωμο τζην και σχεδόν δεν μπορούσε να δει το πρόσωπο του από το πολύ φως. Εκλεισε την πόρτα πίσω του και πήγε χαμογελώντας προς το μέρος της, ενώ απέξω ακούστηκε ο εκκωφαντικός θόρυβος γυαλιού που σπάζει πέφτοντας στα πλακάκια και σκορπίζεται στο πάτωμα. Ελα μέσα παιδάκι μου γρήγορα του είπε αυτή, και μισάνοιξε την πόρτα να δει τι έγινε. Το μεγάλο γυάλινο βάζο που είχε καθαρίσει νωρίτερα και είχε αφήσει πάνω στην μικρή βιβλιοθήκη, είχε πέσει, άγνωστο πως, και κάποια από τα κοίλα κομμάτια του τραμπαλίζονταν ακόμα στο πάτωμα.

Κάνε ησυχία, του είπε, δίπλα κοιμάται η μάνα μου και θα την ξυπνήσουμε, μα πως βρέθηκες εδώ? Προσπαθούσα να σε κρατάω απασχολημένη με τα μηνύματα από χθες να μην το καταλάβεις ότι ήμουν στο δρόμο, της απάντησε και χαμογελούσαν και οι δυο. Τη στιγμή εκείνη άκουσαν θόρυβο και τον έκρυψε όπως όπως κάτω από τα σκεπάσματα, ένα κάλυμα  λευκό με μπλε σχέδια ήταν και γαλάζια σεντόνια από κάτω. Το ένα του χέρι προεξείχε ακόμα από τα σεντόνια όταν άνοιξε η πόρτα και ξεπρόβαλε το κεφάλι της μητέρας της. Τι έγινε εδώ, ρώτησε. Δεν έχω ιδέα, άκουσα κι εγώ το γυαλί που έσπασε και δεν σηκώθηκα να δω. Στο μεταξύ αυτός μην έχοντας καταλάβει γιατί τον κάλυψε, ευχαριστημένος που είχε φτάσει, κάτι σιγοτραγουδούσε, ενώ αυτή τον έσπρωχνε στο μπράτσο να σωπάσει μην αποκαλυφθούν. Μάταιο φυσικά, η μητέρα της έριξε μια πονηρή ματιά κατά το μέρος που το σεντόνι τραγουδούσε και έφυγε χαμογελώντας.

Μα τι κάνεις επιτέλους, τόση ώρα σε σκουντάω να σταματήσεις. Αυτός ανασηκώθηκε, έβγαλε την μπλούζα του γιατί ζεσταινόταν και κάθισε απέναντι της στο κρεβάτι. Μουρμούριζαν και σιγογέλαγαν όταν άνοιξε ξανά η πόρτα. Στο δωμάτιο μπήκαν δύο χαριτωμένες μάγισσες, με τα μυτερά καπέλα τους και όλα, η μάνα της και η θεία της, κρατώντας στα χέρια τους από μια τεράστια αλατιέρα. Αυτός γύρισε το κεφάλι του προς τα πίσω και κατακοκκίνησε, γιατί σίγουρα δεν περίμενε να είναι έτσι η πρώτη γνωριμία τους. Πάρε εδώ, της πρότεινε η μητέρα της, να φύγει η αρνητική ενέργεια από το σπάσιμο του βάζου και της έδωσε την αλατιέρα. Την πήρε, έριξε αρκετό αλάτι στο χέρι της και μετά το πέταξε πίσω από κάθε ώμο. Αντε, ντυθείτε και ελάτε έξω μετά είπαν οι μάγισσες και έφυγαν από το δωμάτιο.

Σε λίγο ντυμένοι πρόχειρα, κατέβηκαν και οι δύο στην κουζίνα. Πάμε μέχρι το περίπτερο είπε αυτή και τον τράβηξε έξω από το σπίτι. Ο δρόμος είχε δεξιά και αριστερά πυκνά δέντρα και ο μεσημεριάτικος ήλιος ίσα που πέρναγε από τα φυλλώματα, αφήνοντας μόνο μερικές λάμψεις φωτός να περνάνε καθώς φύσαγε ελαφρά. Εφτασαν στο περίπτερο στην άκρη του δρόμου, εκεί που έκανε το αδιέξοδο μια μικρή πλατεία στρωμένη με πέτρα, κι από πάνω ένας πλάτανος χάριζε απλόχερα σκιά. Στην αρχή έσκυψαν πάνω από το ψυγείο με τα παγωτά. Τι θα πάρεις? δεν ξέρω. Μετά το βλέμμα της έπεσε στο γάλα, στο διπλανό ψυγείο κι ενώ αυτός κοιτούσε με ενδιαφέρον κάτι σοκολάτες παραδίπλα, αυτή σκέφτηκε να φτιάξει ένα γαλακτομπούρεκο. Λευκό και χρυσό όπως το μεσημέρι, γλυκό, τρυφερό στο στόμα, σχεδόν παιδική τροφή.

Δεν έμαθα τι έκανε τελικά η νεαρή μάγισσα στο όνειρο μου, ούτε τι απόγινε το ζευγάρι. Πήγα κατευθείαν στην κουζίνα, πήρα από το ψυγείο το γάλα, έβγαλα το φύλλο από την κατάψυξη και έφτιαξα ένα γαλακτομπούρεκο. Για χάρη του φωτεινού εκείνου μεσημεριού που ο ήλιος πέρναγε μέσα απ΄ τα φύλλα.

~ από isisveiled στο Αυγούστου 17, 2013.

2 Σχόλια to “η ιστορία του γαλακτομπούρεκου”

  1. πάρα πολύ όμορφο🙂

  2. ευχαριστώ🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: