somewhere only we know

.

8ac39dbe78a222c0be0ccbc63943c7f5

.

Μια πολύ μικρή φουσκίτσα αναδύεται σιγά σιγά ανάμεσα από τα χείλη της και το στήθος του στο ύψος της καρδιάς. Στην αρχή, μικροσκοπική σαν σταγόνα ιδρώτα, από αυτές που γεννάει η μεγάλη ζέστη ή η μεγάλη επιθυμία, διάφανη και λαμπερή όπως κάθε νεογέννητο αυτού του κόσμου, καμαρώνει για την επιφανειακή της τάση που την κρατάει ολοστρόγγυλη. Κυλάει μέσα στη λακουβίτσα του στέρνου του κι εκεί αρχίζει να μεγαλώνει. Αυτή συνεχίζει να ανασαίνει χαλαρά και η δική του ανάσα συντονίζεται αμέσως μετά με τη δική της σε μια αίσθηση χαλάρωσης, σχεδόν ευδαιμονίας, αυτών που μοιράζονται την ίδια δίψα και την ίδια πείνα για ζωή και οι ανάσες τους σαν να τρέφουν την μικρή σταγόνα που τώρα έχει γίνει μια μικρή φούσκα που πάλλεται και αλλάζει σχήματα.

Μια ανάσα ακόμα και η φούσκα ξεκολλάει από το στήθος του, σηκώνεται ψηλά στον αέρα ένα εκατοστό και εκεί αρχίζει να περιστρέφεται αργά και να μεγαλώνει προσεκτικά τα όρια της. Οι δύο τους έχουν κλείσει τα μάτια τους και δεν βλέπουν την αλλαγή, συνεχίζουν μόνο να ανασαίνουν και φτιάχνει το μυαλό τους μικρά όμορφα πράγματα που τους ευχαριστούν, πολύχρωμα, μερικά εντελώς παράξενα, σαν quark. Η φούσκα τώρα ιριδίζοντας έχει γίνει σαν μεγάλο τόπι, παίρνει μέγεθος από τον συγχρονισμό τους και κρέμεται περίπου μισό μέτρο από τα κεφάλια τους. Χάνει για λίγο την στρογγυλότητα του, επεκτείνεται, γίνεται μία οβάλ και μία μακρόστενο, κάποιες φορές παίρνει ένα ακανόνιστο σχήμα και πάνω που λες, θα σπάσει, αυτό μεγαλώνει κι άλλο. Από ιριδίζον, γίνεται φωταυγές, σαν να εκπέμπει φως η ίδια του η επιφάνεια, πρώτα ένα μέτρο και μετά δύο, η διάμετρος του όλο και μεγαλώνει. Αυτοί δεν το βλέπουν, ανασαίνουν και τα σώματα τους λύνονται, οι χτύποι της καρδιάς εξομαλύνονται, σαν να μην υπάρχει κούραση και άγχος κανένα, σχεδόν κοιμούνται.

Στην διεύρυνση της επάνω, η φούσκα γίνεται τόσο ελαστική και διαπερατή, που λες και ήταν αχνός τα σώματα τους και το κρεβάτι, τα ξεπερνάει χωρίς να σπάσει. Κλείνει ξανά γύρω τους, και μεγαλώνει. Γίνεται μεγάλη σαν φωλιά, σαν σπίτι, μετά ολόκληρος λόφος. Περνάει μέσα από την ύλη, το φως της αλλάζει με κάθε εκπνοή, γίνεται μωβ και γαλάζιο, κίτρινο, φούξια. Στις εισπνοές αναβοσβήνει. Γίνεται πράσινο και κάθε τι που διαπερνά το αλλάζει. Εκεί που ήταν δρόμοι και σπίτια,  με κάθε φως και κάθε ανάσα που το τροφοδοτεί, εμφανίζονται δέντρα, μερικά όπως τα ξέρουμε κι άλλα περίεργα και πιο θαυμαστά. Δέντρα, θάμνοι, λουλούδια, μικρά σύννεφα που τρέχουν στον ουρανό, θάλασσες με ευγενικά ψαράκια, άμμος που κολλάει στο δέρμα σου όταν είσαι βρεγμένος, αλμύρα, μικρά γλυκά με πραγματάκια πάνω τους, που λιώνουν στο στόμα σου και γεννιούνται ξανά. Η φούσκα μοιάζει με μια έκρηξη που έχει επιφάνεια και τρέχει μέσα στο σύμπαν, περικλείει μέσα της ήλιους και γαλαξίες, φτιάχνει δικούς της νόμους για τη ροή του χρόνου, μία ώρα ισούται με δύο και το εδώ γίνεται εκεί και διαμορφώνει αλλιώς τα ταξίδια.

Πριν το καταλάβουν, γύρω τους έχει γεννηθεί ένας ολόκληρος κόσμος, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα σε αρτιότητα τον κόσμο που άφησαν πίσω τους.  Μάλιστα έχει πολλά συμπληρωματικά περιβάλλοντα που δεν θα μπορούσες να βρεις πουθενά αλλού και να μη βαριέται ποτέ η ψυχή σου να τα ανακαλύπτει και να τα περιδιαβαίνει. Ο Σίβα και η Σάκτι, δεν κατάλαβαν πως έγινε αυτό. Συνέχισαν να κοιμούνται, με το κεφάλι της στο στήθος του, στο μέρος της καρδιάς, να ανασαίνουν, να γεννάνε στα όνειρα τους καινούριους κόσμους και σε κάποιους απ’ αυτούς να ζούμε κι εμείς που ξεχάσαμε να ονειρευόμαστε.

~ από isisveiled στο Σεπτεμβρίου 2, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: