and still she sings

.

.

Aυτή η γάτα τελικά ήταν πιο αξιόπιστη από όλους κάτοικους του νησιού. Κάτι τα κύματα που εννοούσαν να σκάνε στην ακρογιαλιά μέρα με την μέρα, κάτι που δεν είχαν πια τρόπο να ζεσταθούν το βράδυ, ίσως να έφταιγε και ο ήλιος που έκαιγε όλο το πρωί, η ασταμάτητη εναλλαγή των εποχών, ο χρόνος που κύλαγε και έκανε τα πάντα να μοιάζουν φαντασιακά, τα νεύρα της τεντώθηκαν πέρα από το αναμενόμενο για γάτα. Η γυναίκα είχε χάσει πια τα λογικά της και μίλαγε μόνη της, φέρνοντας βόλτες γύρω από εκείνον τον ένα και μοναδικό φοίνικα που δεν μπορείς να κρεμάσεις ούτε μια αιώρα απ’ αυτόν, το κορίτσι μυξόκλαιγε παρατημένο στην παραλία, τα πουλιά έκρωζαν μέρα νύχτα εκνευριστικά και η γάτα ήταν η μοναδική που σκεφτόταν την χαμένη τους αξιοπρέπεια.

Γιατί ακόμα κι αν τρελαθούν, ακόμα κι αν αγαπήσουν με πάθος οι γάτες μπορούν πάντα να σταματήσουν όταν τους δώσεις κάτι λιγότερο από το βάρος της αξιοπρέπειας τους σε μια ζυγαριά. Στο διάολο να πάει κι αυτός και τα μπουκάλια σου, είπε στην γυναίκα, και ο ήχος βγήκε από το στόμα της σαν ουρλιαχτό λιονταριού που έχει πατήσει αγκάθι. Δεν το βλέπεις πως σε κοροϊδεύει? Εσύ γράφεις ωραία παραμύθια κι αυτός τα διαβάζει πίνοντας τον καφέ του, δεν θα έρθει ποτέ και τα γράμματα του δεν είναι παρά παραγγελιές για περισσότερα παραμύθια. Μπορεί να χει πρόβλημα με τον ύπνο και να τον βοηθάνε να νυστάξει τα βράδια, δες το κι έτσι. Η γυναίκα βέβαια δεν άκουγε, είχε ξεπεράσει προ πολλού το όριο της λογικής σκέψης και το μυαλό της πέταγε ανάμεσα σε σύννεφα που ιρίδιζαν, η καρδιά της χτύπαγε ρυθμικά σε περίεργους σκοπούς που έπαιζαν στο κεφάλι της, βόγκαγε στα καλά του καθουμένου λες και ήταν στα χέρια του εραστή της και έγραφε ατέλειωτα παραμύθια στην άμμο με το δάχτυλο της. Χαμένη υπόθεση. Το κορίτσι απ’ την άλλη αξιοθρήνητο, ούτε καταλάβαινε γιατί συνέβαιναν όλα αυτά, προσπαθούσε να βρει να φάει κάτι, έπινε νερό από την θάλασσα και κοιμόταν κουλουριασμένο στο πλάι του φοίνικα την περισσότερη ώρα, γι’αυτό και η γάτα δεν έμπαινε στον κόπο να του πιάσει κουβέντα. Τι να πεις εξάλλου σε ένα παιδί?

Η ιδέα της ήρθε, ένα απόγευμα που η θάλασσα ξέβρασε στο νησί ένα κομματάκι γυαλί. Το δε να αστράφτει μέσα στην άμμο, καθώς ο ήλιος έπεφτε εκείνη την ώρα λοξά μέσα στο νερό και έτρεξε, πριν προλάβει να το πάρει πίσω το κύμα, και το άρπαξε με το στόμα της. Ολο το βράδυ κοιμήθηκε σαν να μη συμβαίνει τίποτα και με το πρώτο φως, πήρε το γυαλί και το έστρεψε στον ήλιο. Αχνά στην αρχή και μάλλον απρόθυμα μαζεύτηκαν οι ακτίνες του εκεί που τις έστελνε, αλλά τελικά κατά το μεσημέρι, το φως δυνάμωσε, η κοίλη επιφάνεια λειτούργησε και μέσα από μια λεπτή γραμμή καπνού ξεπήδησε η φλόγα. Ο φοίνικας κάηκε σαν λαμπάδα, η άμμος άναψε, τα κύμματα έβρασαν, ο ουρανός κοκκίνισε σαν να έβγαινε κατευθείαν από την κόλαση. Η γάτα κοίταγε μέχρι που τυλίχτηκε κι αυτή στις φλόγες. Το κορίτσι πέθανε από τις αναθυμιάσεις στον ύπνο του και η γυναίκα, τυλιγμένη σε μια φωτεινή μπάλα φωτιάς συνέχιζε να τραγουδά. Ούτε η ψυχή της δεν σώθηκε.

~ από isisveiled στο Οκτωβρίου 12, 2013.

4 Σχόλια to “and still she sings”

  1. ‘Εχεις καιρό να γράψεις. Ελπίζω να είσαι καλά…

  2. δεν θέλω μωρέ να μαυρίζω συνεχώς την καρδιά των άλλων, άσε αν βρω τίποτα ευχάριστο…

  3. ‘Εχουν ενδιαφέρον αυτά που γράφεις. ‘Εχεις δημιουργήσει ένα νέο είδος ποίησης… Συχνά με πολλή αφαίρεση και συμβολισμό, αλλά συναρπαστικό!

  4. ευχαριστώ!🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: