neverending innocence

.

e8e8669a5ee297006c21f3a8821644ec

 

.

Η νεαρή γκέισα, αφού τέλειωσε με τις δουλειές της καθημερινότητας εκείνο το πρωί, πήρε μια πετσέτα και κατέβηκε μέχρι την θάλασσα. Την άπλωσε πάνω στα βότσαλα, κι αφού έκανε μια βουτιά στα δροσερά νερά, έλυσε τα μαλλιά της να στεγνώσουν και ξάπλωσε στον ήλιο. Με τα μάτια μισόκλειστα, χάιδευε με τα χέρια της τις πέτρες γύρω της απαλά και προσπαθούσε να σκεφτεί, τι σχήμα είχε η κάθε μία. Γύρισε μπρούμυτα και τράβηξε τα μαλλιά της στο πλάι του λαιμού για να στεγνώσει και η πλάτη της. Ισια μπροστά στο πρόσωπο της, τα βότσαλα έλαμπαν στον ήλιο από το  νερό, τα μάτια της μεγέθυναν την εικόνα πολλές φορές. Εκεί, ανάμεσα στις πέτρες, τις πράσινες και τις κοκκινωπές, στα γυαλιά που είχε γλείψει και λειάνει η θάλασσα, εξείχε η άκρη ενός κοχυλιού. Απλωσε το χέρι της, και το έπιασε με τις άκρες των δαχτύλων της με προσοχή για να μη το σπάσει. Το έφερε δίπλα στο πρόσωπο της και έκλεισε τα μάτια της για λίγο.

Λίγο μετά, σηκώθηκε, και πήρε τον δρόμο της επιστροφής. Εφαγε κάτι δροσερό, ήπιε λίγο νερό και ξάπλωσε, με το αλάτι να τρίζει πάνω στο δέρμα της πάνω στα φρέσκα σεντόνια που μύριζαν άνθη πορτοκαλιάς. Ξύπνησε ιδρωμένη από τη μεσημεριανή ζέστη και μπήκε στο μπάνιο. Αφησε το μαγιώ της να πέσει στο πάτωμα της μπανιέρας κι άρχισε να ξεπλένει το σώμα της με γλυκό νερό. Αυτό έτρεχε πάνω της σε ρυάκια και έκανε τα μαλλιά της να κολλάνε πάνω στο δέρμα της. Χωρίς να βιάζεται, έβαλε σαμπουάν και μετά κρέμα. Με μια μικρή βούρτσα, χτένισε τα μαλλιά της, που από το βάρος έφταναν τώρα μέχρι τη μέση της, τα ξέμπλεξε με υπομονή και στο τέλος τα ξέπλυνε με κρύο νερό. Το δέρμα της ανατρίχιασε λιγάκι από την επαφή με το κρύο και κλείνοντας την βρύση, τράβηξε γρήγορα το κιμονό που κρεμόταν στην πόρτα δίπλα της και το φόρεσε.

Βγήκε από το μπάνιο, με τα πόδια γυμνά, αφήνοντας υγρά ίχνη στα ζεστά πλακάκια και έφτασε μέχρι το δωμάτιο της. Στάλες νερού έτρεχαν ακόμα παντού πάνω της, κάνοντας το ύφασμα αλλού να κολλάει στα χέρια και στην πλάτη της και αλλού να μένει στεγνό και να ανοίγει στο ελαφρύ αεράκι που έμπαινε στο δωμάτιο. Κάθισε στο κρεβάτι, λύγισε το ένα πόδι μπροστά της και άφησε το άλλο να κρέμεται χαλαρά κάτω, χωρίς να αγγίζει το πάτωμα. Εμεινε έτσι αρκετή ώρα, κοιτώντας απέναντι, πέρα από τα λουλούδια και τα σπίτια, πέρα από τις ανθρώπινες κατασκευές, τον ήλιο να βασιλεύει κατακόκκινος πίσω από το γαλάζιο βουνό.

Τότε ήταν που κατάλαβε πως κάτι έμπαινε στο δέρμα της εδώ και ώρα κι αυτή, όπως ήταν απορροφημένη από την δροσιά και τα χρώματα δεν έδινε σημασία. Εβαλε το χέρι της, κι ανάμεσα από τα πόδια της τράβηξε το κοχύλι.

~ από isisveiled στο Αυγούστου 12, 2014.

2 Σχόλια to “neverending innocence”

  1. Με πήγε σε ονειρικό χώρο, ανάμεικτο με φυσικούς και ερωτικούς τόνους. ‘Ομορφο κείμενο, όπως όλα σου!🙂

  2. ευχαριστώ καλέ μου

    καλημέρα🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: