I have a dream

.

578fbaf86682e89458d583a3ab58d6e6

.

Θέλω να ζήσω σε ένα μέρος πλατύ. Να χωράει τα ισοπεδωμένα μου, να τα απλώσω και να μη βρίσκουν ούτε στα σπίτια των διπλανών, ούτε σε βουνά, να μη βυθιστούν σε θάλασσες. Να ‘ναι ένα σπίτι εκεί όρθιο, ανάμεσα στις καμπύλες της γης, να βλέπω από το πάνω παράθυρο μέχρι μακρυά πέρα τον ορίζοντα, χωρίς να σταματάει το βλέμμα μου πουθενά, ούτε η ψυχή μου. Θέλω να πρασινίζει την άνοιξη, με όλα εκείνα τα ταπεινά που δεν ξέρουμε το όνομα τους λουλούδια. Να πετάξω από πάνω μου τους ορισμούς των ανθρώπων για το ένα ή το άλλο, οι λέξεις να μείνουν μόνο σαν εργαλείο, να τις μιλάω, όχι να τις σκέφτομαι. Το φαντάζομαι το καλοκαίρι με μια θάλασσα ξεραμένα χόρτα τριγύρω του να θροϊζουν απαλά στον αέρα, να βρίσκεις σκιά κάτω από τα λιγοστά δέντρα και στην σκεπαστή βεράντα. Χωρίς φράχτες. Δεν θέλω άλλα παλούκια τριγύρω μου, θέλω να είναι η πόρτα μου ανοιχτή μέρα νύχτα για να δροσίζομαι, ο σκύλος να μπαινοβγαίνει, οι γάτες να κάθονται στα κεραμίδια και να κοιτάνε τα αστέρια. Θέλω το φίδι να βρει δροσιά στην γούρνα μου και να κάνει φωλιά για το χειμώνα στο υπόγειο.

Θέλω τον χειμώνα, να περπατάω μέσα στον αέρα και το κρύο για να φτάσω κάπου, να αναψοκοκκινίζουν τα μάγουλα μου γρήγορα στη διαδρομή και να μη κρυώνω άλλο. Να καίει το φως μου από τα παράθυρα την νύχτα και να μην είναι κανείς εκεί να μετρήσει την ώρα που άναψε ή έσβησε. Θέλω το φως να αποκτήσει τον δικό του ρυθμό, την δική του ζεστασιά και ασφάλεια, χωρίς φράχτες, χωρίς παλούκια, χωρίς τοίχους και κουρτίνες, χωρίς κριτική. Να με ειδοποιεί αυτό πότε φτάνει κάποιος, πολύ πριν φτάσει η φωνή του σε μένα. Να προηγείται δηλαδή η ύπαρξη των λόγων. Να έχει την απόλυτη φυσική προτεραιότητα που την ορίζει.

Θέλω ένα παράθυρο στην σοφίτα. Να κάθομαι εκεί αγκαλιά με ένα βιβλίο, να σκάνε για λίγο τα σύννεφα και να μπαίνει ήλιος, να κοιτάω τότε απέναντι τους λόφους και να βλέπω πίσω απ’ αυτούς. Θέλω η προσμονή να είναι το παιχνίδι μου και η ανακούφιση μου, όχι το επιβεβλημένο της ανάγκης κάποιου άλλου. Να γίνομαι πειρατής και να αρμενίζω πάνω στα στάχυα το βράδυ, ο λαγός να μου μάθει όλες τις τρύπες του. Ξέρω πως να κάνω εγώ όμορφο το μηδέν μου, το πλατύ, το απρόσωπο, το ισοπεδωμένο μου. Αρκεί να χω χώρο.

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 26, 2015.

2 Σχόλια to “I have a dream”

  1. Ωραίο όνειρο. Τι καλά που είναι να απλώνεσαι. Κάπως έτσι είναι και ο δικός μου ιδανικός τόπος. Πράγματι, η απλότητα της άμεσης επαφής με την πραγματικότητα δεν περιλαμβάνει ορισμούς και λέξεις, αυτά είναι μόνο εργαλεία, αφαιρέσεις, κατασκευασμένα συστήματα συμβόλων. Είναι χρήσιμα αυτά για να συνεννοούμαστε, αλλά όποιος ζει περιορίζοντας τον νου του σε αυτά υποφέρει κλείνοντας τον εαυτό σου σε μια φυλακή. Για αυτό και η αλήθεια δεν θα χωρέσει ποτέ σε κανένα ιερό βιβλίο ή επιστημονικό σύγγραμμα, αλλά θα υπάρχει πάντα στην καρδιά, άμεσα διαθέσιμη για όποιον τολμάει ή για τους φτωχούληδες. Τι ωραίο που είναι να τα αφήνεις αυτά να πέφτουν από πάνω σου σαν ένα στενό ρούχο και απλώς να είσαι, εδώ κα τώρα, αντικρίζοντας τον κόσμο σαν να γεννιέσαι κάθε στιγμή.

  2. Ακριβώς, μέχρι τελείας συμφωνούμε🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: