pathworking

.

.

Ας πούμε πως δημιουργείς μιαν ατραπό. Διαβάζεις όλες τις εκδοχές του μύθου που σε σαγήνευσε, ψάχνεις και βρίσκεις φωτογραφίες και πίνακες, τον σκέφτεσαι με κάθε ευκαιρία, κρατάς σημειώσεις. Κάποτε ξεκινάς την εργασία, βάζεις το κλειδί στην πόρτα, ένα τρυφερό λιβάδι ας πούμε που ξαπλωμένος κάτω από τον ήλιο ονειροπολείς, σκέφτεσαι ποιοι μπορεί να είναι οι οδοδείκτες σου και το σημείο επιστροφής. Ολα πάνε καλά, ο μύθος αρχίζει και σου αποκαλύπτει τα μυστικά του, νιώθεις ευχαριστημένος που παρακολουθείς από κοντά την εξέλιξη του, που γνωρίζεις τους ήρωες και το συλλογικό ασυνείδητο που τον δημιούργησε. Ακόμα και ο αέρας μιας άλλης εποχής είναι αναζωογονητικός.

Περνάνε οι μέρες και δεν βιάζεσαι, γιατί ξέρεις σε αυτά τα πράγματα σημασία έχει το ταξίδι και όχι ο προορισμός, αυτή είναι ακριβώς και η χρησιμότητα μιας ατραπού. Ομως, περίπου στα μισά, ξεπροβάλει αναπάντεχα ένας άλλος δρόμος, κι ένα άλλο λιβάδι διασταυρώνεται με το δικό σου. Ενας μύθος διαφορετικός, γνωστός αλλά βασανιστικός. Ακούς μέσα στο κεφάλι σου τη φωνή του νεαρού βοσκού να γράφει τραγούδια όλο θλίψη, ποιον αδίκησα και αφήνεις θεέ μου τους εχθρούς μου να με κυνηγούν, τους βλέπεις μέσα από τα μάτια του να πλησιάζουν το λόφο και νιώθεις την αγωνία του, ενώ η δική σου Αριάδνη κοιμάται βαθιά και ο Διόνυσος έχει ακόμα μέρες μέχρι την πανσέληνο για να φανεί και να την ξυπνήσει.

Τι θέλει άραγε αυτός ο λόφος στα όνειρα σου?

Tέτοια σταυροδρόμια γεννούν περισσότερες ερωτήσεις από τις απαντήσεις που δίνουν οι δρόμοι.

Advertisements

~ από isisveiled στο Δεκέμβριος 4, 2011.

10 Σχόλια to “pathworking”

  1. Χμ, χμ και . . . χμ! Δύσκολοι καιροί για Πριγκίπησσες, θαρρώ.

    Υγίαινε! 🙂

  2. περίπλοκοι ίσως 🙂

  3. Sooner or later you are going to realize that there is a difference between knowing the path and walking it.

  4. The story is not about knowing or walking the path, it is about creating it as a an act of higher magic, soon you ‘ll know the difference my friend 🙂

  5. Πρέπει να είσαι «κάπου» για να το κάνεις αυτό. Δεν το μπορεί ο καθένας μας… ‘Οχι εγώ πάντως!

  6. χαζομάρες… όλοι μπορούν και όλοι το κάνουν, ειδικά τα μικρά παιδιά που ζουν τις ιστορίες που φτιάχνουν για παιχνίδι, απλά μεγαλώνοντας μπορείς να μάθεις μερικά επιπλέον πράγματα γι’ αυτό και να το κάνεις συνειδητά 🙂

  7. Σε κάποιο σταυροδρόμι κάποτε θα συναντηθούμε…

  8. φυσικά, γιατί όχι ? καλημέρα 🙂

  9. Χρονια πολλά και τα σχετικα 🙂
    Αν και σε χάνω από κάποιο σημείο και μετά,πρεπει να πω οτι έχεις ενα τρόπο να λες το πιο απλό πράγμα με τόσο «λογοτεχνικό» τρόπο,που μαγευεις τον αναγνώστη με μια πρόταση,που αν την είχε γράψει άλλος,θα ηταν απλά μια ακομα πρόταση.
    Συνεχισε την δημιουργία,θα σε βγάλει κάπου,με τις γνωσεις που διαθετεις,αυτο ειναι το μόνο σίγουρο.

  10. επ! καλησπέρα!

    χρόνια πολλά και ό,τι επιθιυμείς 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: